# Pieśń I, 30 (O Venus regina Cnidi Paphique...)

# Horacy. Pieśń I, 30 (O Venus regina Cnidi Paphique…). Ad Venerem[1]. tłum. Asnyk Adam

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

O Wenus[2]! Knidu[3] i Pafii[4] królowo,
Porzuć Cypr ulubiony i zstąp do świątyni[5],
Gdzie Glycera[6], zwąc[7] ciebie, z kadzideł wciąż nową
Ofiarę czyni.

Niech śpieszy z tobą i syn z strzałą w ręku[8],
I Gracje[9] z rozwianymi przepaski[10], Nimf[11] chóry,
I młodość, co bez ciebie pozbawiona wdzięku —
I sam Merkury[12].

Ad Venerem (łac.) — do Wenus. [przypis edytorski]

Wenus (mit. rzym.) — bogini miłości, jej gr. odpowiednikiem była Afrodyta, według legendy narodzona z morskiej piany w pobliżu Cypru. [przypis edytorski]

Knidos — doryckie miasto, położone w Karii na wybrzeżu Azji Mniejszej; obecnie tureckie miasto Tekir. [przypis edytorski]

Pafia — wg mitologii Afrodyta urodziła się z piany morskiej w pobliżu miasta Pafos na południowo-zachodnim wybrzeżu Cypru. [przypis edytorski]

zstąp do świątyni — osobliwość wiersza Ad Venerem polega na tym, że w starożytnej poezji podobne prośby do bogów przyzywały ich do miasta lub do konkretnej świątyni. Tu zaś jest mowa raczej o kapliczce (lararium) umieszczonej w rzymskim domu. [przypis edytorski]

Glycera — imię żeńskie. [przypis edytorski]

zwąc — tu: wzywając. [przypis edytorski]

i syn z strzałą w ręku — Kupidyn, rzymski bóg miłości. [przypis edytorski]

Gracje (mit. rzym.) — boginie radości, wdzięku i piękna; ich gr. odpowiednik to Charyty. [przypis edytorski]

przepaski — dziś popr. forma N.lm.: przepaskami. [przypis edytorski]

nimfa (mit. gr.) — boginka mająca postać młodej, pięknej dziewczyny, uosabiała żywotne siły przyrody. [przypis edytorski]

Merkury (mit. rzym.) — bóg kłamców i złodziei, posłaniec bogów, utożsamiany z gr. Hermesem; umieszczenie go w wierszu zdaje się rzucać cień na reputację Glycery. [przypis edytorski]