Report a bug | Sign in / Register

1. O sprawiedliwy, lecz straszny wyroku!

   Ujrzeć ją znowu, poznać się, rozłączyć;

   I com ucierpiał, to cierpieć co roku,

   40 I jakem skończył, zako

   ↓ Expand fragment ↓

   O sprawiedliwy, lecz straszny wyroku!

   Ujrzeć ją znowu, poznać się, rozłączyć;

   I com ucierpiał, to cierpieć co roku,

   40 I jakem skończył, zakończyć.

   Żebym cię znalazł, muszę między zgrają

   Błądzić z długiego wyszedłszy ukrycia;

   Lecz nie dbam, jak mię ludzie powitają;

   Wszystkiegom doznał za życia.

   45Kiedyś patrzyła, musiałem jak zbrodzień

   Odwracać oczy; słyszałem twe słowa,

   Słyszałem co dzień, i musiałem co dzień

   Milczeć jak deska grobowa.

   Śmieli się niegdyś przyjaciele młodzi,

   50 Zwali tęsknotę dziwactwem, przesadą;

   Starszy ramieniem ściska i odchodzi

   Lub mądrą nudzi mię radą.

   Śmieszków i radców zarówno słuchałem,

   Choć i sam może nie lepszy od drugich,

   55 Sam bym się gorszył zbytecznym zapałem

   Lub śmiał się z żalów zbyt długich.

   Ktoś inny myślał, że obrażam ciebie,

   Uwłaczam jego rodowitej dumie;

   Przecież ulegał grzeczności, potrzebie,

   60 Udawał, że nie rozumie.

   Lecz i ja dumny, żem go równie zbadał,

   Choć mię nie pyta, chociaż milczeć umiem;

   Mówiłem gwałtem, a gdy odpowiadał,

   Udałem, że nie rozumiem.

   65Ale kto nie mógł darować mi grzechu,

   Ledwie obelgę na ustach przytrzyma,

   Niechętnie lica gwałci do uśmiechu

   I litość kłamie oczyma;

   Takiemu tylko nigdym nie przebaczył,

   70 Wszakżem skargami nigdy ust nie zmazał,

   Anim pogardy wymówić nie raczył,

   Kiedym mu uśmiech okazał.

   Tegoż dziś doznam, jeśli dziką postać

   Cudzemu światu ukażę spod cieni;

   75 Jedni mię będą egzorcyzmem chłostać,

   Drudzy uciekną zdziwieni.

   Ten dumą śmieszy, ten litością nudzi,

   Inny szyderskie oczy zechce krzywić.

   Do jednej idąc, za cóż tyle ludzi

   80 Muszę obrażać lub dziwić?

   Cóżkolwiek będzie, dawnym pójdę torem:

   Szydercom litość, śmiech litościwemu.

   Tylko, o luba! tylko ty z upiorem

   Powitaj się po dawnemu.

   ↑ Hide fragment ↑

   Adam Mickiewicz, Dziady, Dziady. Poema, Upiór (See in a book)