1Kochanek, Miłość, Samobójstwo, Szantaż, ŚmierćMam nadzieję, że się nade mną zlitujesz,
Bacząc, że się na mie niewinnie frasujesz.
A jeśli gniew będziesz trzymać uporczywie,
Przysięgam przez miłość, która we mnie żywie[1],
5 Dla wielkiej żałości żywota się zbawię,
Żem ci nic nie winien, świadkiem swą śmierć stawię.
Wżdy też wtenczas rzeczesz: „Dla gniewu mojego
Niewinniem straciła sługę uprzejmego”.
Ale ta twa żałość już za mie nie stanie;
10 Przeto porzuć wczas gniew, usłysz me żądanie,
Nie okazuj mi tak niełaskawej twarzy,
Prze[2] którą żal srogi serce moje żarzy.
ŁzyNieznośnej żałości i ciężkiej tęsknice
Żałośne łzy, które kropią smętne lice,
15 I gęste wzdychania jawny znak dawają,
Choćbym słowa nie rzekł, tak na cię wołają:
Cierpienie, Miłosierdzie, Władza
„Przecz[3] okrutnie męczysz tego, coć w twem prawie?
Nie przystoić srogość, zlituj się łaskawie!”