Report a bug | Sign in / Register

1. Nuże więc, mężom ty przoduj, skrzep miasto,

   Nuże, rozważnie działaj, bo ta ziemia

   Zbawcą cię mieni za dawną gotowość.

   Niec

   ↓ Expand fragment ↓

   Nuże więc, mężom ty przoduj, skrzep miasto,

   Nuże, rozważnie działaj, bo ta ziemia

   Zbawcą cię mieni za dawną gotowość.

   Niechbyśmy rządów twych tak nie pomnieli,

   50 Iż po naprawie upadek nas zgrążył;

   Ale stanowczo wznieś gród ten ku szczęściu;

   Z ptakiem tu dobrej nastałeś ty wróżby

   I dziś dorównaj tej szczęsnej przeszłości.

   Bo jeśli nadal zachowasz ster rządów,

   55 Piękniej ci mężom przewodzić, niż próżni.

   Ni gród, ni okręt nic przecie nie waży,

   Jeśli nie stanie męża dla ich straży.

   ↑ Hide fragment ↑

   Sofokles, Król Edyp (See in a book)

2. EDYP

   Więc od początku ja rzeczy ujawnię.

   Bo słusznie Febus i ty równie słusznie

   Ku umarłemu zwróciliście troskę;

   135 Z wa

   ↓ Expand fragment ↓

   EDYP

   Więc od początku ja rzeczy ujawnię.

   Bo słusznie Febus i ty równie słusznie

   Ku umarłemu zwróciliście troskę;

   135 Z wami ja wspólnie siły złączonymi

   Spłacę, dług bogu i dług naszej ziemi,

   A tym nie dalszym z pomocą ja idę,

   Lecz sam ze siebie tę zrzucę ohydę.

   Bo ów morderca mógłby równie łacno

   140 Zbrodniczą dzisiaj na mnie podnieść rękę.

   Zmarłemu służąc, usłużę więc sobie.

   Nuże więc, dzieci, powstańcie z tych stopni

   Co prędzej wiązki podniósłszy błagalne.

   I niech kto inny lud na wiec tak zbierze,

   145 Iżby gotowym mnie wiedział; a z woli

   Bogów los szczęścia spłynie lub niedoli.

   ↑ Hide fragment ↑

   Sofokles, Król Edyp (See in a book)

3. Bo miasto — jak ty sam widzisz — odmęty

   Złego zalały i lud bodaj głowę

   Wznosi wśród klęski i krwawej pożogi,

   25 Mrąc w ziem

   ↓ Expand fragment ↓

   Bo miasto — jak ty sam widzisz — odmęty

   Złego zalały i lud bodaj głowę

   Wznosi wśród klęski i krwawej pożogi,

   25 Mrąc w ziemi kłosach i ziemi owocach,

   Mrąc w stadach bydła i niewiast porodach,

   Płonnych od kiedy bóg ogniem zionący

   Zaciężył srogą nad miastem zarazą,

   By grody Kadma pustoszyć, a jękiem

   30 Czarne Hadesu wzbogacić ostępy.

   Choć więc my ciebie nie równamy bogom,

   Ani te dzieci, siedliśmy w tych progach,

   Bo ciebie pierwszym mienimy wśród ludzi,

   Wśród ciosów życia i wśród nieba gromów.

   35 Tyś bo przybywszy, gród stary Kadmosa

   Od strasznych ofiar dla Sfinksa wyzwolił,

   Nic od nas wprzódy się nie wywiedziawszy,

   Ni pouczony; nie, z ramienia bogów

   Dałeś nam życia ochłodę i ulgę.

   40 A więc ku tobie, któryś nam najdroższym,

   Ślemy, Edypie, tę prośbę błagalną,

   Byś nas ratował, czy z bogów porady

   Znajdując leki, czy z ludzi natchnienia.

   ↑ Hide fragment ↑

   Sofokles, Król Edyp (See in a book)

4. Teraz, żem świeżym tej gminy jest członkiem,

   Do was się zwracam z następną przemową:

   Kto z was by wiedział, z czyjej zginął ręki

   ↓ Expand fragment ↓

   Teraz, żem świeżym tej gminy jest członkiem,

   Do was się zwracam z następną przemową:

   Kto z was by wiedział, z czyjej zginął ręki

   Śmiercią ugodzon Laios Labdakida,

   215 Niech ten mi wszystko wypowie otwarcie.

   Gdyby zaś bał się sam siebie oskarżać.

   Niech wie, że żadnej srogości nie dozna

   Nad to, że cało tę ziemię opuści.

   A jeśli w obcej by ziemi kto wiedział

   220 Sprawcę, niech mówi, otrzyma nagrodę

   I nadto sobie na wdzięczność zasłuży.

   Lecz jeśli milczeć będziecie, kryć prawdę,

   To o przyjaciół się trwożąc, to siebie,

   Tedy usłyszcie, co wtedy zarządzę.

   225 Niechajby taki człowiek w naszej ziemi,

   Nad którą władzę ja dzierżę i trony,

   Ani nie postał, ni mówił z innymi,

   Ni do czci bogów nie był dopuszczony,

   Ni do żadnego wspólnictwa w ofierze.

   230 Zawrzyjcie przed nim podwoi ościeże,

   W żadnym on domu niech nigdy nie spocznie,

   Bo tego chciały pytyjskie wyrocznie.

   Ja więc i Bogu i zbrodni ofierze

   Ślubuję taką służbę i przymierze.

   235 I tak złoczyńcy klnę, aby on w życiu,

   Czy ma wspólników, czyli sam w ukryciu,

   Nędzy, pogardy doświadczył i sromu.

   I zaklnę dalej, że gdyby osiadły

   Z moją się wiedzą w mym odnalazł domu,

   240 Aby te klątwy na mą głowę spadły.

   A was zaklinam, abyście to wszystko

   Czynili dla mnie, boga i tej ziemi

   Od zbóż i bogów tak osieroconej.

   Bo choćby boga głos nie nakazywał,

   245 Nie trzeba było popuścić bezkarnie

   Śmierci przedniego człowieka i króla

   Lecz rzecz wyśledzić. Że ja teraz dzierżę

   Rządy te, które on niegdyś sprawował,

   Łoże i wspólną z nim dzielę niewiastę;

   250 Że moje dzieci byłyby rodzeństwem

   Jego potomstwa, gdyby on ojcostwem

   Mógł się był cieszyć; że grom weń ugodził,

   Przeto ja jakby za własnym rodzicem

   Wystąpię za nim, wszystkiego dokonam,

   255 Aby przychwytać tego, co uśmiercił

   Syna Labdaka, wnuka Polydora,

   Któremu Kadmus i Agenor przodkiem.

   A tym, co działać omieszkają, bogi

   Niech ani z ziemi nie dopuszczą płodów,

   260 Ni dziatek z niewiast; niech oni marnieją

   Wśród tej zarazy, lub gorszym dopustem.

   Was za to, którzy powolni mym słowom,

   Wspólnictwo Diki niech skrzepi łaskawie

   I bogi w każdej niech poprą was sprawie.

   ↑ Hide fragment ↑

   Sofokles, Król Edyp (See in a book)

5. EDYP

   Skarby, królestwo i sztuko, co sztukę

   370 Przewyższasz w życia namiętnych zapasach,

   Jakże was zawiść natrętnie się czepia,

   ↓ Expand fragment ↓

   EDYP

   Skarby, królestwo i sztuko, co sztukę

   370 Przewyższasz w życia namiętnych zapasach,

   Jakże was zawiść natrętnie się czepia,

   Jeżeli z tronu, którym mnie to miasto

   W dani, bez prośby mojej zaszczyciło,

   Kreon, ów wierny, ów stary przyjaciel

   375 Zdradą, podstępem zamierza mnie zwalić

   I tak podstawią tego czarodzieja,

   Kuglarza, który zysk bystro wypatrzy,

   A w swojej sztuce dotknięty ślepotą.

   Bo, nuże, rzeknij, kiedyś jasno wróżył?

   380 Dlaczego, kiedy zwierz ów śpiewotwórczy

   Srożył się, zbrakło ci słów wyzwolenia?

   Przecież zagadkę tę nie pierwszy lepszy

   Mógł był rozwiązać — bez jasnowidzenia.

   A tobie wtedy ni ptaki, ni bogi

   385 Nic nie jawiły; lecz ja tu przyszedłszy

   Nic nie wiedzący zgnębiłem potwora,

   Ducha przewagą, nie z ptaków natchnienia,

   Mnie więc ty zwalić zamierzasz, w nadziei,

   Że bliskim będziesz przy Kreona tronie.

   390 Lecz ciężko i ty jak ów, co podżega,

   Odpokutujesz, a gdyby nie starość,

   Wraz byś otrzymał kaźń za twe zamysły.

   ↑ Hide fragment ↑

   Sofokles, Król Edyp (See in a book)

6. Rozważ to naprzód, czy ktoby przekładał

   Rządy wśród trwogi nad spokój pogodny,

   Któryby równą zapewniał mu siłę.

   Jam tedy nig

   ↓ Expand fragment ↓

   Rozważ to naprzód, czy ktoby przekładał

   Rządy wśród trwogi nad spokój pogodny,

   Któryby równą zapewniał mu siłę.

   Jam tedy nigdy nie marzył, by królem

   Być raczej niżli królewskie mieć życie,

   560 I nikt rozumny tego nie zapragnie.

   Teraz mam wszystko od ciebie bez znoju,

   Gdy królów wolę częstokroć mus pęta.

   Jakże przeniósłbym więc godność i trony

   Nad stanowisko, co dzierżę wśród wczasów?

   565 Nie jestem' przecie głupim, by pożądać

   Czegoś innego nad zaszczyt z korzyścią.

   ↑ Hide fragment ↑

   Sofokles, Król Edyp (See in a book)