Motif: Życie jako wędrówka

  • Życie jako wędrówka x

Jest to motyw, zgodnie z którym egzystencja ludzka może być postrzegana jako celowa podróż przez kolejne etapy życia: od dzieciństwa, poprzez lata nauki i młodość, a następnie dorosłość, wybór partnera życiowego lub życia samotnego, doświadczenie macierzyństwa/ojcostwa, osiągnięcie odpowiedniej pozycji społecznej, aż do starości. Niekiedy droga ta szkicowana jest też dalej, w zaświatach: czasem zawraca z powrotem na ziemię (reinkarnacja), innym razem postępuje naprzód ku doskonałości wyższych istot lub osiąga stan spoczynku i nagrody za przebyte trudy i wywiązanie się z obowiązków. Niekiedy jednak życiowa wędrówka może okazać się błądzeniem.

Jest to motyw, zgodnie z którym egzystencja ludzka może być postrzegana jako celowa podróż przez kolejne etapy życia: od dzieciństwa, poprzez lata nauki i młodość, a następnie dorosłość, wybór partnera ...

  1. Jestem biedny podróżny, z dalekich stron jadę.

    ogląda się i przytomniej

    W młodości jeszcze, na środku gościńca,

    Napadł,

    ↓ Expand fragment ↓
  2. KORDIAN

    Boże! jak ten stary

    Rósł zapałem w olbrzyma; lecz ja nie mam wiary,

    Gdzie ludzie oddychają, ja oddech utracam.

    690 Z w

    ↓ Expand fragment ↓
  3. KORDIAN

    785Gdzież anioł przeczucia?

    Czy przyjdzie? poprowadzi? Więc myśli i czucia

    Trzeba skąpca przykładem na lata rozłożyć

    ↓ Expand fragment ↓
  4. KORDIAN

    Wyspę łąk porzucono na pałaców stepy,

    Uciekam tu opodal od wrącego gminu;

    Lud woli pić dym węgli i zaglądać w sklepy;

    ↓ Expand fragment ↓
  5. Spoglądając teraz z wieżowego balkonu na oświecone fale, wspominał o wszystkim, co przeszedł. Oto bił się w czterech częściach świata — i na tułaczce próbował w

    ↓ Expand fragment ↓
  6. Na koniec opanowała go tylko jedna myśl: myśl spoczynku. Owładnęła ona starcem zupełnie i wchłonęła w siebie wszelkie inne pragnienia i nadzieje. Wieczny tułacz

    ↓ Expand fragment ↓
  7. J. B. Krzywosąd Chobrzański znalazł się w Europie w tym samym czasie, co M. Les. Kiedy jednak drugi udał się na wschód, Krzywosąd poszedł na zachód. Faktycznie

    ↓ Expand fragment ↓
  8. Nie skarżyłem na ludzi, nie skarżył na losy,

    Choć musiałem iść w drogę ubogi i bosy.

    Wtem, gdy razu jednego do kościoła wchodzę,

    Postrzegłem

    ↓ Expand fragment ↓
  9. Ludzie po większej części dziwną idą drogą,

    360 Nic prawie nigdy słusznie ocenić nie mogą,

    Miara rozsądku nadto ich siły obarczy,

    ↓ Expand fragment ↓
  10. Biegnę biegnę jak życie człowiecze

    45 razem witam i razem już żegnam

    lot jakbyś rzucił mieczem

    ale nie wiem

    matko nie wiem czy dobiegnę

* Loading

Close

Sign in / Register

Close

* Loading

Close

* Loading