Miłosz Biedrzycki

*

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

ISBN-978-83-288-5197-9

*

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

[Motto]

Cóż: symbol — i w klatce. My wolni  

Akslop¹

Akslop, może to jakieś duńskie miasto 

jestem tu przejazdem, co prawda na 

nieco dłużej, bo ministrowie rolnictwa 

usiedli na bańkach z mlekiem i zatarasowali 

wszystkie szosy, zdążono mnie trochę rozwałkować 

lokalnymi osobliwościami, jak Diwron 

czy Cziweżór. kochałem tutejsze dziewczyny, 

policja parę razy pogoniła mnie po 

chodnikach, mieszkańcy są bardzo serdeczni, 

namawiają, żebym został na dłużej, obiecuję 

wam, gdziekolwiek się znajdę, zawsze pamiętać będę 

Akslop.  

O doniosłości klasy robotniczej²

myślisz, że nie widziałem tych tysięcy mężczyzn 

z początkiem każdej zmiany przemieniających się 

w brudnobure E.T. w gumiakach, z nonszalancją 

odbijających karty w zegarze, uchylających 

hełmów przed oleodrukowych kolorów św. Barbarą 

w nadszybiu. te wagoniki z węglem w telewizji 

to kamuflaż (o właściwym celu kopalń się 

nie mówi) większość z nich pod ziemią po prostu 

ustawia się w korytarzach, twarzami na zachód, 

cierpliwie, na trzy zmiany, drepczą w miejscu. 

(wiewiórka biegnąc w miejscu wprawia bęben w ruch) 

nie pytaj mnie więcej, jak to jest, że się Ziemia obraca. 

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Cieszyn³

cyklicznie, Europa odwraca się tyłem do 

Słońca, ciepło zgromadzone przez upalny dzień 

rozprasza się w przestrzeń. gdzieś między 

trzecią i czwartą jest już porządnie zimno 

prawie zwija się w kłębek na ławce w poczekalni; 

obudzony szturchnięciami, nade mną tęcza mundurów 

(zielony i szary), domagająca się odpowiedzi: 

czy zdjąłem buty i czy wiem 

że w strefie nadgranicznej człowiek bez 

dokumentów nie jest realnym bytem  

to nie powtarza się każdej nocy 

pewnie część jakiegoś dłuższego cyklu  

Proust revisited⁴

tak więc w tym wilgotnym powietrzu 

leniwie dopalała się rozmowa 

przeniesiona z tramwaju. właśnie 

bez pośpiechu wydobywałeś z pamięci 

sprośne przyśpiewki druhen na jakimś 

wiejskim weselu zeszłej zimy  

nie do końca jasny ciąg skojarzeń 

sprawił, że ujrzałem się zdrapującego 

zaschniętą krew z błyszczących nożyczek  

którymi grzebałem w dziurze w zębach 

całkiem kiedy indziej. i zdanie 

tłukące się wtedy po głowie 

też bez większego związku 

z sytuacją: już nigdy, przenigdy 

stałego lądu pod stopami.  

Mróz

był taki, że drzewa krzyczały 

gwiazdy w miarowych odstępach 

czasu gasły i osuwały się w dół 

z delikatnym brzękiem 

trącanej nożem szklanki  

też szukam ciszy 

ale samo milczenie 

pewnie nie wystarczy?  

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

***⁵

widziałem zamrożone pałace, lewą wiosnę 

tłumy maszerujące po skutym lodem stawie  

wyraźnie czułem ślady trzech zębów jakichś 

wideł w środku pleców i 

lodowaty wiatr szalejący wzdłuż kręgosłupa 

od wyciągniętej ręki do ręki dwa kontynenty 

i szereg po szeregu zbliżał się do krawędzi 

w krótkiej chwili lotu miejsce 

tylko na przelotną myśl czy na 

dole czeka woda czy piasek i tłuczone szkło 

i hałas i wzbierający szum wygłaszałem 

swoje kwestie z rękami na szwach spodni 

nie dopuszczając na myśl widzianej nędzy kwiatów 

i wszystko nam się pomyliło 

najprostsze słowa uznaliśmy za 

najbardziej niebezpieczne 

a wiatr tłukł szyby samym dźwiękiem  

***⁶

dzieci nasze 

pogryzły cudze dzieci 

ale pamiętaj, ty masz być czujna 

zwinna jak myśliwy w lesie przechodniów 

w każdej chwili 

mogą rzucić do któregoś ze sklepów 

dzieci nasze 

podobno wielu ludzi 

widuje nocami żółtą gwiazdę z ogonem i promieniami 

ucieka po niebie jakby ją ktoś gonił 

dzieci nasze 

wychylone z kojców zagarniają 

powietrze zaciśniętymi piąstkami 

ukazując zęby wąskie i ostre jak 

małe szpileczki 

Z życia Indian⁷

kiedy mrok zgęstniał ustawiłem aparat 

w tym miejscu, skąd rycerz pod Adasiem 

wygląda, jakby miał fiuta zamiast miecza  

wcisnąłem wężyk, zablokowałem, potem wszedłem w kadr 

zapytałem sam siebie: que pasa, zmieniłem miejsce 

może wyjdę na zdjęciu jako duch, rozmawiający sam ze sobą.  

raz we Wrocławiu zrobiłem takie zdjęcie, było mnie czterech, 

duchów. Kreska siedziała na ławce 

koło koliska łańcuchów okalających statuę  

minę miała jeszcze bardziej tragiczną niż zwykle. 

co robił Tomo? aha, biegał po podwórkach przy 

Brackiej i wołał: dajcie mi kamerę wideo,  

jeszcze nigdy niebo nie było tak niebieskie, 

teraz wiem na pewno dlaczego Morrison się obsunął 

dlaczego musiał skończyć tak jak skończył  

to chyba wszystko. na drugi dzień 

nagrałem sobie koncert Colemana: In the Golden Circle 

chyba z analogu, bo trzaski. to tyle. 

Chrytmas karol⁸

dziś rano wszyscy są tak piękni że osłabia mnie to 

szczególnie piękno kobiet 

ale i inne rzeczy odbicia kobiet i mężczyzn w lustrach 

odbicia kawy w lustrach krople kawy na blacie 

ludzie są dziś magnetyczni ich spojrzenia nawzajem 

się szukają za dwa dni chrystus j. niezmordowanie 

jak od dwóch tysięcy lat wyskoczy z łona matki prosto 

w sam środek tego zdumiewającego świata a 

dziś wibracje powietrza trzepanie dywanów  

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

***⁹

ołów i radykalizm:  

czwartego stycznia do czwartego lutego 

kiedy zestalony ołów chrzęści pod butami  

kiedy wymyślam słowa do piosenki 

hej doda doda hoda 

radykalizm kiedy mam zamiar  

śpiewać wszystkie permutacje: 

dej hoha hado doha 

radykalizm(?) kiedy wbijamy gryfy w paczki, 

następuje straszliwe sprzężenie, milicjanci,  

jakieś siusiary wypijają nam piwo 

ołów kiedy rokendrol staje się 

zastępczym językiem, jak pogoda czy polityka 

upiory modernizmu, szare ciała, słowotok 

druty krzyżują się, tramwaje, Bagatela, 

ołów i radykalizm, „retoryka” 

i „histeria”, umyć włosy i już, Bolek i Lolek, 

wygłaszam jakieś sentencje, doszedłem 

do punktu, mówię, w którym teatr pomiędzy ludźmi 

przestaje mnie interesować, Tomo 

znad butelki Schwechatera: a jak 

sobie wyobrażasz, jak ma się pojawić 

wielka namiętność, jeśli nie przez ten teatr — ołów 

i radykalizm, maleństwo 

nie jestem maleństwo, urosłam centymetr 

no co ty, kiedy? 

a, przez ostatnie cztery lata. 

Najlepsze dla mężczyzny (Gregor Samsa¹⁰)

dlaczego znowu jesteś pokrwawiony? a, 

zaciąłem się przy goleniu. pewnie goliłeś 

się tępą żyletką. to prawda, ale zauważyłem 

że im ostrzejszej używam żyletki, tym 

bardziej jestem porżnięty na gębie. nie 

podoba mi się twój sposób życia, synu 

mówi mój ojciec i budzę się.  

Dwudziesta trzecia¹¹

czterdzieści cztery:  

węższy od ostrza żyletki przesmyk 

między „jeszcze nie” i „już nie” 

czy raczej któraś z fal oceanu 

pomiędzy jednym i drugim skokiem 

wskazówki dworcowego zegara 

a czy nie jest tak 

że chwile jak groch sypią się 

poprzez przestrzeń 

i tylko pamięć 

nawleka je na wspólną nitkę  

z przeciągłym zgrzytem 

w zakrzepłej lawinie świa- 

tła sodowych lamp 

pociąg wzdryga się i rusza z miejsca  

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

***¹²

Dobry wieczór, nazywam się Mickiewicz, jestem 

Białorusinem, pierwszy w Polsce pisałem jak O’Hara 

potem wszystko mi się poprzestawiało, do żony 

zacząłem się zwracać per mebel, przez chwilę 

myślałem o staniu się jednym 

z tłumem prymitywów zadeptujących Place de la Concorde 

adidasami „Podhale”, moja pycha zdradziła mnie i wyśmiała, 

przez chwilę myślałem o staniu się jednym 

z kosmicznym tonem Wszechświata, duchowym czynem, 

świętością urzeczywistnioną, zostałem mistycznym kapralem 

nawiedzonych paranoików zarywających 

noce nad plastikowymi flaszkami wina za sześć franków 

przed wyjściem do roboty na szóstą na czarno na budowie 

właściwie przestałem pisać, czasami opowiadam klechdy 

o Polsce, wzruszam publiczność, biorę za to pieniądze 

właściwie przestałem pisać, coś wisi w powietrzu, 

jakieś oczekiwanie, kiedy przymknę powieki 

widzę przez drgające w upale powietrze czerwoną 

spękaną skorupę ziemi, pokryte kurzem woły 

ciągną wóz o wielkich drewnianych kołach, 

przebiegam chłodne ścieżki Manali z ładunkiem 

haszyszu na plecach, dżip przeciążony bronią z przemytu 

mozolnie wdziera się na porośniętą dżunglą górę, 

odprowadzany obojętnym spojrzeniem Malgaszów, tych czarno- 

skórych Chińczyków. 

w nocy budzi mnie bicie bębnów i jazgot tureckich piszczałek 

w ciszy wpatruję się w sufit, jakbym miał dokądś jechać, 

jakbym miał złapać hiva i umrzeć, jakbym dawniej latał cały 

teraz tylko jako sadza. 

***¹³

moja przyjaciółka znów jest ze mną 

czuję ją w płucach, wzdłuż kręgosłupa 

czuję jej krew w swoich żyłach 

moja przyjaciółka jest ze mną 

co znaczą dwa miesiące — dwa lata 

— cztery życia bez niej — zmarnowane i tyle 

Ziemia znów obraca się pod stopami 

i Niebo upstrzone gwiazdami nie musi 

krzyczeć, drzeć się, rozdzierać na szmaty 

moja przyjaciółka wróciła 

całuje mnie od środka i 

w jej oliwkowych i szarych oczach 

miłość bez słów o miłości 

Kapusta w krokiecie¹⁴

oczywiście, oczywiście 

jeden z tych dni 

kiedy świat się obraca 

wokół osi Grodzka — Floriańska  

bardzo uważnie 

opuszczam nogi z chmury gdzie jestem 

za każdym razem staram się 

trafić w maciupeńki kwadrat Rynku  

znajomi w milczeniu 

przepływają o dwadzieścia centymetrów obok 

zajęci własnymi 

pulsującymi wzorami na szkle  

fioletowy zmierzch kryje 

pomarańczowe polewaczki 

krańce olbrzymiej płaskiej przestrzeni 

zaginają się i podnoszą  

***¹⁵

łaty dachów na patchworku krajobrazu 

trzeszczący dźwięk Twojego imienia 

wewnętrznie i zewnętrznie rymują się rzeczy 

toczą się toczą elektryczne pomarańcze 

z pochyłości 

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Wspaniałe, śnieżnobiałe pranie¹⁶

Nowoczesne kobiety kupują proszek Lanza 

Grzeczne dziewczyny idą do nieba 

Moja dziewczyna na szczęście idzie wszędzie 

Czasami pada śnieg w kwietniu 

Czasami czuję się jak zwykły śmieć 

Czasami pada śnieg na balkony w kwietniu 

Na wspaniałe, śnieżnobiałe pranie  

Hrastnik¹⁷

co pewien czas konduktor wsuwał głowę przez drzwi 

i wykrzykiwał coś, czego zupełnie nie rozumiałem 

choć był to w końcu język mojego dzieciństwa. chyba 

chodziło mu o to, czy nie dosiadł się ktoś nowy 

komu mógłby oglądnąć bilet — czułem się taki spo- 

kojny i rozluźniony, lubiłem myśleć o sobie jak o kimś 

kto po prostu przyjmuje krajobrazy przesuwające się 

za oknem w ukośnych promieniach słońca, kogo czeka 

wieczór, frustrujące pół godziny na wylotówce w 

kierunku granicy, odwrót do Mariboru, autobus 

nie taki w końcu strasznie drogi, noc na betonie 

pod nieukończonym wiaduktem. Czech który woła 

„oni — Brno i ja — Brno!” i cały jest radością 

z włosami rozwianymi w biegu do furgonetki właśnie 

hamującej daleko w przodzie, spacer poboczem autostrady 

z chwilowym znajomym — Rumunem, mówiącym tylko po węgiersku, 

wracającym do siebie do obozu w Traiskirchen. 

ząb wyłamany na orzeszku ziemnym w samochodzie 

młodego Austriaka, powolne oswajanie się z myślą 

że czas jednak istnieje i tyle, tyle rzeczy 

których nadejścia nie mógł nawet przeczuwać. 

Spalato¹⁸

ostatnio na ogół nic. gorąc. nie 

spałem i w głowie zaczęło mi skwierczeć 

wszystko łączy mi się ze wszystkim 

w przecudne fantasmagorie, niestety 

zwykle robi się z tego jakieś chujstwo 

wszystko ze wszystkim, nie niesie żadnej 

informacji. tymczasem robi się noc, 

na chodniku, przetacza się towarzystwo, 

rozbawione, do Warszawianki. znienacka 

Edzia dostaje kwiaty, więc reszta zaraz 

woła że to Włoch, to Włoch i dlatego. 

zaraz się okazuje, co z niego za 

Włoch, sono slawo, da Spalato, 

fuggito dalia guerra. no tak, noi slavi 

mamy na ogół dość przerypane. więc nic 

nowego, jak mówię. 

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Mitteleuropa¹⁹

pies zeżarł już pół księżyca, ktoś wstawił 

ruskie radio zamiast szybkościomierza. 

pędzi auto przez noc, nawija na koła 

czarny makaron szosy. ruskie radio 

odtwarza mowy Schönberga, powietrze 

granica za Mikulovem, ledwie zauważona, 

tylko linie na szosie teraz o niebo 

lepiej widoczne. wioski tak samo ciche, 

spadł deszcz, lekki, a jednak zerwał się 

z nieba. 

***²⁰

szedłem i szedłem szeroką doliną  

przez rumowiska głazów, wciąż wyżej 

jednym z jej zboczy, na przełęcz, skąd 

nagle otworzył się widok na biały 

lodowiec schodzący aż do jeziora  

w dolinie po drugiej stronie; lód 

wpełza pod wodę, aż odłamują się kry 

wyglądające z daleka jak białe cielaki 

na zimnozielonej łące — kolory  

tak krystaliczne i mroźne, że chłód 

przebiega ciało, leżące wygodnie 

na szorstkim granicie zalanym 

słońcem. środkiem przełęczy 

przechodzą trzy maleńkie figurki, mogę 

dostrzec szczegóły strojów, a nawet 

— wiatr wieje w moją stronę — słyszę 

strzępy ich rozmów, wszystko na  

miejscu, nawet podłużne czerwone pasmo 

chmur przez całą szerokość nieba — skąd 

wiem, że to sen — skąd wiedziałem, że nie 

był — za pierwszym razem  

Zaczyna się różowa chwila²¹

zaczyna się różowa chwila 

wyblakła noc raptownie staje się świtem 

właśnie tak, przelotnie, różowieje 

jej ciało, kiedy zakwita spod materiału 

coraz więcej nieba zagarnia świeży blask, 

spychając na bok wodnisty atrament obmywający 

ostatnie gwiazdy. różowy świt przypatruje się 

znad horyzontu, w ciszy. dokładnie tak samo 

przesuwa się brzeg jej ubrania, tak samo 

różowią się jej policzki. bardzo ulotna 

i delikatna chwila. bo już za chwilę jest  

śmiała i oczywista jak ranek — za chwilę 

południe, spiekota, oddech przyspiesza, 

zasycha nam w gardłach.  

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

(Olsza)

I

— coś mnie tknęło. 

— coś mnie tknęło, tak się to chyba wymawia. 

proszę, okazuje się, że zapadnięcie wieczoru 

to nie jest nic innego tylko wieczór który 

zapada. i jeżeli czasem mówimy zapadnięcie wieczoru 

zamiast zapadający wieczór to mamy na myśli 

tyle, że właśnie ten wieczór w tym czasie 

właśnie taki jest — zapadający. a to nie wszystko! 

jeszcze jest piękny zapach bzów! 

II

wytupywać butem rytm nanigo: 

tup — tup — tara — u — ta u — ta u — ta (cztery 

razy lewą) — facet koło mnie zaczął 

tupać, chaotycznie. im bardziej tupać, 

tym bardziej chaotycznie, że jestem 

opiniotwórczy, psiakrew — schowałem 

nogi.  

III

jesteśmy na olszy, i to jest 

sekunda toniki która musi stać się kwintą dominanty. 

inaczej świat skiśnie. przepadnie. czy ty 

nie reagujesz już na jezusa? już raczej na mnie 

mówią jurek, ale nie, reaguję. po prostu 

nie usłyszałem. cześć, puhihihi ona się krztusi 

(na zapas). i zaczynają bardzo miło rozmawiać. 

bardzo mili w swoich białych podkoszulkach. 

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Niepostrzeżenie²²,

zrobił się sezon na pomidory. porzuciliśmy 

modernistyczne mroki (polityką tak czy tak 

nie zajmowaliśmy się — ot, porzucać kamolami, 

poganiać z zomownią; inaczej niż tamci  

co potrzebowali odbitych nerek robotników 

z Radomia żeby wznieść się na wyżyny talentu 

— ale cyt, dosyć o tym, reklama porównawcza 

jest zabroniona w polskiej telewizji) nadeszła  

pora pomidorów — łagodne, liliowe zmierzchy 

swobodny przepływ ciepła między czubkiem 

głowy i wygrzanym asfaltem, rozświetlone 

place pełne ludzi, przestrzeń  

przenikająca ciało — jeżeli Koniec Świata 

nie nastąpił tamtego listopada, kiedy ciemność 

stała się gęsta i zawiesista — wygląda, 

że potrwa dłużej, niż się wydawało.  

Kochana Asiu,²³,

poznasz co to jest as, co to piryna; 

co to jest piryn, pirydyna; język C 

— najbardziej poetycki z języków;  

mimo że średnik jest w nim terminatorem, 

nie separatorem; znam żonę mojego kuzyna; 

na imię ma Anka, pisze w gazecie mniej  

więcej tak: jak to jest, że wśród koni 

człowiek czuje się miło, przyjemnie;  

****²⁴

wyzwanie: być co najmniej tak 

użytecznym jak dziadek który nurkuje 

w śmietniku, segreguje śmieci, pomysł 

na który bogate demokracje wpadły 

dopiero ostatnio. zza koła poloneza 

zrywa się chłopczyk, biegnie, pac 

jest koło lampy, drugi stoi na ławce 

strasznie przejęty, woła: jezu, napęd! 

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

***²⁵

dokąd wędrujesz żuczku sruczku  

Zdrowaś²⁶

z niedowierzaniem zebrany tłum patrzy jak krucha dziewuszka 

pozwala się dosiąść, przeniknąć i ewentualnie zapłodnić 

kolosalnej masie planety, bez śladu erotycznego zaangażowania  

***²⁷

życie, epopeja rozkładu ciała! 

już myślałbyś, że wszystko wskakuje 

na wspaniałe tory, a tu — w lustrze 

wyszczerza się drugi podbródek. ojciec 

twierdzi, że koło trzydziestki powinienem 

przestać pisać, inaczej stanę się 

„takim dupkiem jak Herbert”. ale jak nie 

tworzyć urojonych piękności, kiedy każdym 

nerwem czujesz flaczenie tej podstawowej. 

dwadzieścia pięć przesikanych, przesmarkanych 

i cielęcych lat jako preludium, przez 

kontrast podkreślające to co dzieje się 

potem, a mowa dopiero o stadium rozkładu 

cynicznie nazywanym „wiekiem dojrzałym”! 

nie wyobrażam sobie żeby ktoś był w stanie 

wyobrazić sobie starość, zanim tam się nie 

znajdzie, unieruchomiony za stołem, krzyczący 

„kelner! ja tego nie zamawiałem!” 

Przypisy:

1. Asklop — słowo „Polska” zapisane od tyłu. [przypis edytorski]

2. O doniosłości klasy robotniczej — w spisie treści wiersz występuje pod tytułem siersza. [przypis edytorski]

3. Cieszyn — w spisie treści wiersz występuje jako tęcza mundurów. [przypis edytorski]

4. Proust revisited — w spisie treści wiersz występuje pod tytułem nożyczki. [przypis edytorski]

5. *** — w spisie treści wiersz figuruje jako uaaa III; na stornie utworu tytułu brak. [przypis edytorski]

6. *** — w spisie treści wiersz występuje pod tytułem uaa a II, na stronie utworu tytułu brak. [przypis edytorski]

7. Z życia Indian — w spisie treści wiersz pojawia się pod tytułem jasność w grudniu. [przypis edytorski]

8. Chrytmas karol — w spisie treści wiersz występuje jako opowieść wigilijna. [przypis edytorski]

9. *** — w spisie treści wiersz występuje jako czwarta zima; na stronie utworu tytułu brak. [przypis edytorski]

10. Gregor Samsa — bohater opowiadania Przemiana Franza Kafki; w spisie treści wiersz występuje jako żyletki. [przypis edytorski]

11. Dwudziesta trzecia — w spisie treści wiersz występuje pod tytułem pociąg rusza. [przypis edytorski]

12. *** — w spisie treści wiersz występuje jako dobry wieczór, w tomiku na stronie z wierszem tytułu brak. [przypis edytorski]

13. *** — w spisie treści wiersz występuje jako do konopi?; na stronie utworu tytułu brak. [przypis edytorski]

14. Kapusta w krokiecie — w spisie treści wiersz występuje pod tytułem polewaczki. [przypis edytorski]

15. *** — w spisie treści wiersz występuje pod tytułem pomarańcze; na stronie utworu tytułu brak. [przypis edytorski]

16. Wspaniałe, śnieżnobiałe pranie — w spisie treści wiersz występuje jako sometimes it snows in april. [przypis edytorski]

17. Hrastnik — miejscowość w Słowenii; w spisie treści wiersz występuje jako pobocza autostrady. [przypis edytorski]

18. Spalato — w spisie treści wiersz występuje pod tytułem gorąc. [przypis edytorski]

19. Mitteleuropa (niem.) — Europa środkowa; w spisie treści wiersz występuje pod tytułem pół księżyca. [przypis edytorski]

20. *** — w spisie treści wiersz występuje jako rumowiska głazów; na stronie utworu tytułu brak. [przypis edytorski]

21. Zaczyna się różowa chwila — w spisie treści wiersz figuruje jako różowa chwila. [przypis edytorski]

22. Niepostrzeżenie — w spisie treści wiersz figuruje jako pora pomidorów. [przypis edytorski]

23. Kochana Asiu — w spisie treści utwór występuje jako piryn, pirydyna. [przypis edytorski]

24. *** — w spisie treści wiersz figuruje jako wyzwanie; na stronie utworu tytułu brak. [przypis edytorski]

25. *** — w spisie treści wiersz występuje pod tytułem z cyklu: epifanie, na stronie z utworem tytułu brak. [przypis edytorski]

26. Zdrowaś — w spisie treści wiersz figuruje pod tytułem ave. [przypis edytorski]

27. *** — w spisie treści wiersz figuruje jako życie, epopeja!; na stronie utworu tytuł się nie pojawia. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/biedrzycki/

Tekst opracowany na podstawie: Biedrzycki Miłosz, *, BruLion, Kraków - Warszawa 1993.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Aleksandra Kopeć, Paweł Kozioł, Jan Szejko.

Okładka na podstawie: Dennis Wong@Flickr, CC BY 2.0

ISBN-978-83-288-5197-9

Plik wygenerowany dnia 2024-04-11.