Ignacy Krasicki

Gołębie

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Gołębie

z indyjskiego, Pilpaja¹

Dwa gołąbki razem żyły 

I szczęśliwe sobą były. 

Jeden się zwał Bezendech, Newazendech drugi 

W jednym jadły korytku, z jednej piły strugi. 

Razem po polach bujały, 

Razem do domu wracały. 

Zgoła czy w wieczór, czy rano, 

Zawżdy je razem widziano. 

Nie masz w świecie rzeczy stałej! 

Zażyłości poufałej 

Nie najdłuższe było trwanie. 

Mimo prośby, odradzanie 

Bezendech chciał świat odwiedzieć², 

Uprzykrzyło się na miejscu siedzieć, 

I poleciał... Miło było, 

Co obaczył, to bawiło. 

Gdzie siadł, nowe widowiska. 

Wtem, gdy już noc była bliska, 

A odpocząć sam gdzie nie wie, 

Usiadł na drzewie. 

Nadeszła burza, grad i ulewa; 

Spuścił się z wierzchołka drzewa. 

I tak jeszcze gorzej było. 

Wspomniał więc sobie, jak miło 

Spokojnej chwili używać, 

W gołębniku odpoczywać. 

Po smutnej porze 

Nastały zorze. 

Deszcz, grad, grzmoty ustały. 

Wskroś przemokły, zmartwiały, 

Widząc już rzeczy postać okazalszą³, 

Otrzepawszy skrzydełka wziął lot w drogą dalszą. 

A gdy coraz nowymi widoki się cieszy, 

Postrzegł, że ktoś za nim spieszy. 

Był to jastrząb w pędzie lotny. 

Gołąb zwrotny, 

Jak mógł, uciekał... Wtem orzeł z góry, 

Straszny pazury, 

Padł na jastrzębia; i gdy walczyli, 

Korzystając z dobrej chwili, 

Przecież tę miał pociechę, 

Iż się dostał pod strzechę. 

Nazajutrz, gdy dzień nastał pogodny, 

Letki, bo głodny, 

Postrzegł gołębia: a on się pasie. 

«I to zda się!» 

— Pomyślał sobie; więc się z nim wita. 

Strawa obfita, 

Potrzebna zdrowiu, 

Na pogotowiu. 

Niedługo myśląc jął się do jadła. 

Wtem sieć zapadła 

I wraz z kolegą został w więzieniu. 

Gdy więc w srogim utrapieniu 

Płakał stroskany, 

Postrzegł, iż tamten był uwiązany. 

Więc mu złorzeczył, mądry po stracie, 

A ów: «Nie krzycz, bracie, 

Płacz tu i krzyk nie pomoże! 

Jakeś wpadł, tak i siedź, niebożę. 

I mnie się to przydało⁴. 

Lecz poweźmy myśl wspaniałą! 

Kto wie, czy wspólni 

Nie będziem wolni?» 

Jakoż tyle pracowali, 

Iż się z więzów wydostali 

I każdy w swoją poleciał stronę. 

Bezendech, kontent, iż miał ochronę, 

Nie mówiąc nic nikomu 

Powędrował do domu. 

Już widział z bliska 

Miłe siedliska, 

Już do swojego domku się spieszył, 

Gdy strzelec skrzydło strzałą wskroś przeszył. 

Wpadł w studnią i ostatnia ginęła otucha; 

Szczęściem niespodziewanym studnia była sucha. 

Więc kiedy się ocucił, 

A do lotu jak powrócił, 

A raczej gdy sił zdobywał, 

Ponad ziemię podlatywał 

,

Pełen wesela, 

Znalazł dom i przyjaciela. 

A doznawszy, jak podróż i trudzi, i smuci, 

Przysiągł, iż więcej do niej nie powróci. 

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Przypisy:

1. Pilpaj (a. Bidpai) — filozof i pisarz bramiński, któremu przypisuje się autorstwo zbioru bajek zwierzęcych. W XII w. przełożono jego bajki na łacinę, a na początku XVIII w. na francuski. Bajka o gołębiach była bardzo popularna, o czym świadczą liczne przekłady m.in. Lafontaine’a, Trembeckiego, czy Niemcewicza. [przypis redakcyjny]

2. odwiedzieć — zwiedzić. [przypis edytorski]

3. okazalszy — tu: lepszy, korzystniejszy. [przypis redakcyjny]

4. przydało się — przydarzyło się, przytrafiło. [przypis redakcyjny]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/golebie-bajki-nowe

Tekst opracowany na podstawie: Ignacy Krasicki, Bajki, oprac. Zbigniew Goliński, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków, 1975

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Dariusz Gałecki, Zbigniew Goliński, Marta Niedziałkowska, Aleksandra Sekuła, Olga Sutkowska.

Okładka na podstawie: slightly everything@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-11.