Joanna Mueller

Peregrymacja (w wy ruszenie)

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Peregrymacja (w wy ruszenie)

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

wersja intro / soliloqium colloqium / wersja ekstra¹

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

wersja intro

czego mi brakuje dostępu do siebie 

tworzę więc pewnie mam twarz ukrytą 

głęboko w splotach ciała 

a to jest korpus czuły 

corpus delicati 

a to jest jego lęk paniczny 

w skórze języka horror vacui 

a to jest kalka skaleczeń w autobiokopię wpisana 

ogień mnie nie spopiela więc sobą zajęta 

otwieram się zamykam 

tu głód się kładzie pomiędzy wargami 

tu słowa ścielą się  

soliloqium colloqium

komunikanty słów 

językiem do cna zjadłam siebie 

zamykam się otwieram 

przybieram na odwadze 

a to jest z wymiernych dystansów spisany geobiografik 

pod chłostą oczu publiczną wzniecam ciałopalenie 

a to jest serdeczny szczeroścień i jego we mnie przeszycie 

więc mówić nie gołosłownie 

odtąd już tylko na prawach czułości 

nie do twarzy mi z tym ale chcę 

powiedz to powiedz to cielniej 

dostąpię ciebie gdy siebie odstąpię 

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

wersja ekstra²

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Dla S. (Pod dobrą jesienną datą)

i nic nie zostaje pewnego z nas 

może właśnie jedna niepewność  

E. Tkaczyszyn-Dycki

ironia nie wynika 

ona się roni ze zranień 

ku którym prowadzimy 

niedoradcze ciała (to nie jest 

biblia pauperum, to jest 

peregrymarz)  

wypić ją przyjdzie do dna z kubków 

smakowych języka i pola ze znaczeń 

ustąpić pod popis jałowych 

nieupraw (jeśli mowa odmówi, 

cóż przemówi nami?) 

tak się człowiek na zapas 

zamartwia żeby z zimy nie ujść 

w co martwe tak w rozprawach 

zaprawia w pojęczynach na 

strychach żeby sobą słowom 

wystarczyć (a kto domu 

wciąż nie ma, daj mu Panie 

poezji swobodne darowanie)  

(ironia, jesień — a one?) wnet nas 

w rany usprawnią wnet nas w ramy 

oprawią zanim wynik się zbierze 

z tych wypraw (to pisanie 

mi ciepła nie daje) 

zanim zmieni się w jedno 

z tych trzech odliczanych 

(nietaktem pieśni wybitych, 

z rzeczy mglistości wysnutych) 

słów (cnót?) 

Narrenschiff³ czyli muza zaumna⁴

Nie dlatego istnieje język, że ma jakiś sens.

M. Foucault

agonia nas dogoni płynących ku 

narragonii między płótnem a 

pędzlem hieronima boscha  

i tak:  

czółno w swej nieczułości 

stanie się wiekiem 

trumny przemilczą nasz 

idiotlekt wschodzące babilony  

lecz teraz:  

na łaskę zdania zdani 

w osobność zasobni 

godzimy się poleźć w boleść 

na dzianie nadziać się  

już:  

placek zbożowy się skruszył choć 

nie był to zbożny pobyt już 

czerwie pożarły czerwień 

czereśni i ciała blade jak drób  

lecz wciąż:  

świat się składa z pomyleń my 

błędnie złożeni do świata drżący 

nieśpiewni niepewni 

na jaki przylądek dotrzemy  

niestatkiem słów  

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Jeden, czytany nocą⁵

wrażam lęk w siebie, tak w ból 

głęboko, by móc wyrażać 

wrażliwiej, siadam 

i patrzę, kiedy niezdarnie 

idą się zmagać wierszem 

o czułość, gdy podlizują się 

językowi, zebrali się tu 

na odwagę zawracania ku 

sobie uwagi, przemieszczają 

toposy jak pionki, by wspólnym 

stało się puste, a mania 

urosła w rytuał, wydali 

z siebie, a to ich teraz na 

światło wydaje, więc 

wychodzą do przodu plecami, już 

ich nie ma wśród tych, co 

zostają, słyszę śmiech, wiem 

lub przeczuwam: pointa 

znów okaże się bolcem, który 

bardziej kole niż boli, boję 

się, dopijam piwo i wywołana 

wstaję 

w Wy wchodzę  

Przypisy:

1. wersja intro — wiersz ma trzy tytuły, w spisie treści książki pojawiają się wszystkie. Czytać go można na trzy sposoby: od pierwszego wersu do ostatniego, od ostatniego wersu do pierwszego, a także od środka (po kolei coraz bardziej zewnętrzne wersy z górnej i dolnej całostki): soliloquium colloqium/ tu słowa ścielą się/ komunikanty słów/ tu głód się kładzie pomiędzy wargami/ językiem do cna zjadłam siebie itd. [przypis edytorski]

2. wersja ekstra — tytuł dolny; zaczynając od niego, wiersz czyta się od dołu do góry. [przypis edytorski]

3. Narrenschiff (niem.) — statek głupców. [przypis edytorski]

4. zaum — technika „pisania pozarozumowego” rosyjskiego poety awangardowego Wielimira Chlebnikowa, oparta o symbolizm dźwiękowy. [przypis edytorski]

5. czytany nocą — nawiązanie do Nocy Poetów, cyklicznej imprezy poetyckiej organizowanej przez Staromiejski Dom Kultury w Warszawie, prowadzonej przez Beatę Gulę i Tomka Świtalskiego. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/mueller-somnambole-fantomowe-peregrymacja

Tekst opracowany na podstawie: Joanna Mueller, Somnambóle fantomowe, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2003.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Aleksandra Kopeć, Paweł Kozioł, Jan Szejko.

Okładka na podstawie: Jason Hunter@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-11.