Georges Rodenbach

Klasztor flamandzki

tłum. Bronisława Ostrowska

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Klasztor flamandzki

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

I.

W oddali cichy klasztor. Strzeliste wieżyce, 

Czerwony mur grodzący, i te sine dachy —  

Odbijające niebo zwierciadłami z blachy —  

Ponad cichych łąk kwietnych jasne okolice.  

Skroś¹ rzeźbione koronki, zazębień i wschodów 

Wstępują w szarą oddal sen Bożego leństwa²... 

A niekiedy gałęzie zza muru ogrodów 

Mają słodki, kapłański ruch błogosławieństwa...  

W złotych napisach każde wrót klasztornych miano 

Wokół bramic zapartych za wiatrem się słania. 

Słodkie imiona, wargą szeptane wietrzaną: 

Przybytek bożych kwiatów... przybytek kochania... 

Nad wszystko ciche okna, co są jak ołtarze 

Ukwiecone geranii³ różowymi pręty⁴, 

Co w pastelowych tonów łagodnym oparze 

Malują sny kwiatowe na szybie zamkniętej. 

Okna klasztorne! w letnie pogodne wieczory 

Kuszące bielą zasłon, jak welony ślubne, 

Które zdjąłbyś pod srebrne kadzielnic amfory, 

Aby całować wargi wybrane, zalubne. 

Lecz te blade kobiety, tam, w serca weselu, 

Z ciałem umarłym światu w ciszę cel wygnane, 

Kochają ciebie jeno, blady Zbawicielu, 

Widząc niebo przez każdą twego ciała ranę. 

O, święta ciszo starych murów wirydarza⁵, 

Gdzie usłyszysz li⁶ szelest przesuniętej ławy, 

Gdy biała rzesza kobiet w milczeniu rozważa, 

Śledząc na krasnych cegłach piasku syp złotawy. 

O, niema szczęśliwości czystych dziewic zboru⁷! 

A że zda się ich dłonie są tak nieskalane, 

Że tknąć się mogą jeno białego koloru —  

Czynią puchy koronek, albo hafty lniane. 

Jest czar nieprzewidziany, gdy im powiesz „siostro”, 

I patrzysz w płeć ich bladą, tak przezroczej bieli, 

Na której ówdzie złote się plamki rozpostrą, 

jak na matowym płatku więdnącej kamelii. 

Nie tknął żaden proch ziemi przeczystego łona, 

Bowiem źródło żywota w nich bije — weselnych, 

Jako przedniego wina amfora zamkniona, 

Co pragnie się rozewrzeć dla warg nieśmiertelnych. 

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

II.

A gdy śmiercią wieczoru niebiosa się spłonią, 

Dzwon łagodnie zwołuje na chór po nieszporze⁸  

Jakby ich modły były tą jedyną wonią, 

Co jest zdolna ukoić melancholie Boże. 

Wszystko w murach klasztoru jest zmierzchem i ciszą, 

Przewlekły dzwon wieczorny smętnym zewem gędzie⁹, 

A one idą: korną procesyją¹⁰ mniszą —  

Jako na martwej wodzie płynące łabędzie, 

Kładą długie zasłony białe. Tajemnice 

Dusz ich skwitają¹¹ ciche pod gromnic płomykiem: 

Że gdy siwy ksiądz w kapach przechodzi kaplicę, 

Śnisz ogrojce¹² dziewicze z Bożym ogrodnikiem. 

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

III.

Zasię¹³ zachwyt ekstazy tak łacno¹⁴ się dzieli, 

A serce w ciszy modłów ukaja¹⁵ tak łzawe, 

Że niejedna z nich długo w samotnej swej celi 

Powtarza w letni wieczór kościelne swe „Ave”.  

Stojąc w otwartym oknie, gdzie śni noc daleka, 

Wznosi skrzydlatą jeszcze zasłonami głowę, 

I długo w noc tęsknymi oczyma przewleka 

Rozmodlonych gwiazd złotych ziarna różańcowe. 

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Przypisy:

1. skroś (daw.) — przez, poprzez, na wskroś. [przypis edytorski]

2. leństwo — poddaństwo, lenno, zależność wasala od seniora. [przypis edytorski]

3. gerania — dziś: geranium. [przypis edytorski]

4. pręty — dziś popr. forma N. lm: prętami. [przypis edytorski]

5. wirydarz — dziedziniec klasztorny a. ogród wewnątrz murów budynku, otoczony krużgankami. [przypis edytorski]

6. li (daw.) — tylko, jedyne. [przypis edytorski]

7. zbór — tu: zgromadzenie zakonne. [przypis edytorski]

8. nieszpór — tu: wieczorna modlitwa z brewiarza. [przypis edytorski]

9. gędzie — tu: gada, woła. [przypis edytorski]

10. procesyja — dziś popr. forma: procesja (tu użyta daw. forma dla zachowania rytmu wiersza). [przypis edytorski]

11. skwitać — tu: zakwitać, rozkwitać; kwitnąć. [przypis edytorski]

12. ogrojec (daw.) — ogród. [przypis edytorski]

13. zasię (daw.) — a, zaś. [przypis edytorski]

14. łacno (daw.) — łatwo. [przypis edytorski]

15. ukajać — dziś popr.: koić. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rodenbach-klasztor-flamandzki

Tekst opracowany na podstawie: Liryka francuska, tłum. Bronisława Ostrowska, seria druga, wyd. J. Mortkowicz, Warszawa 1911

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Dorota Kowalska, Marta Niedziałkowska, Małgorzata Ślusarek.

Okładka na podstawie: fotologic@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-11.