# [Rojenie dziwne, być może...]

Max Jacob

# Max Jacob. [Rojenie dziwne, być może…]. tłum. Napierski Stefan

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Rojenie dziwne, być może,
Z wieczora ujęło chwilkę —
Widziałem anioły boże,
Było to twe lustro tylko.

W ucieczce Eleonora
Długie rozpuściła sploty,
Na cóż ujrzeć ma aurora[1]
Słodkie żądzy mej przedmioty.

O mężu dumać nie trzeba,
O wiernym myśl mi obrzydła,
Uczę was lotu do nieba,
Jestem kochankiem, mam skrzydła.

Niech muza kłamstwa z koniuszczka[2]
Palców waszych tę odbierze
Wzgardę, co jest snem pastuszka —
Nad króle wznosi pasterze.

aurora — świt, jutrzenka. [przypis edytorski]

koniuszczek (daw.) — zdrobnienie od koniuszek; dziś raczej: koniuszeczek. [przypis edytorski]