Maria Konopnicka

Ach, ta przecudna, cicha łąka...

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Ach, ta przecudna, cicha łąka...

1. Strona tytułowa

2. Spis treści

3. Początek utworu

4. Przypisy

5. Wesprzyj Wolne Lektury

6. Strona redakcyjna

Ach, ta przecudna, cicha łąka...

Ach, ta przecudna, cicha łąka,

Gdzie myśl się moja we snach błąka,

Gdzie marzeń płynie zdrój...

— Anioły po niej chodzą rano

Ścieżyną w perły usypaną,

Cały ich chodzi rój.

Do stóp aniołom wieją szaty,

W tulipanowe zwite kwiaty,

W irysów długi pąk...

Z barków im skrzydeł wieją tęcze,

Pióreczek pawich półobręcze,

A lilie kwitną z rąk.

Ani się modlą, ani kłonią,

Same są światłem, cudem, wonią,

Same są hymnem łask...

Przedporankową, błogą ciszą,

Wszechukojeniem świata dyszą,

Jutrzenny roniąc blask.

Piersi im pasze stuła złota,

Chodzą anioły jasne Giotta[1]

Na tłach szmaragdów, róż...

Spokojne chodzą i bezpieczne,

Nim wsiąkną w jakieś drogi mleczne,

Nim buchnie hejnał zórz.

*

Ach, ta przecudna, cicha łąka,

Gdzie myśl się moja we snach błąka,

Jak lekki tuman mgły...

— Szatan tam po niej chodzi nocą,

Gdy się stokrocie gwiazd rozzłocą,

I roni gorzkie łzy.

Z zwieszoną głową chodzi blady,

A gdzie anielskie ujrzy ślady,

Zgubionych lilii pęk,

Przypada usty gorącemi[2]

Do tej ścieżyny, do tej ziemi,

Wybucha w głośny jęk.

I w płacz uderza, w głośne łkanie,

I śniade czoło kłoni na nie,

Całuje ślady stóp...

Bez dumy płacze i bez mocy,

Aż zajdzie w pomierzch[3] czarnej nocy,

Jak w najczarniejszy grób.

*

A zaś anioły idą rano

Ścieżyną w perły usypaną,

Rój cały chodzi rad...

Wtem nagle ujrzą łzy szatana,

I upadają na kolana,

By zetrzeć z ziemi ślad.

I myją go rannemi[4] rosy

I ocierają w złote włosy,

W lilie kwitnące z rąk...

I ocierają w jasne szaty,

W tulipanowe zwite kwiaty,

W irysów długi pąk.

I osuszają stułą złotą

I stopeczkami trawy gniotą,

By łez tych zatrzeć grzech...

*

— A tam, gdzie mdleją nocy cienie,

Jęk z mroków słychać i westchnienie

I gorzki, gorzki śmiech.

Rzym d. 12/I 1907.

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą: wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.

KRS: 0000070056

Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury

Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Przypisy:

1. Giotto di Bondone (1266–1337) — włoski malarz i architekt; odszedł od tradycji bizantyjskiej, czym przyczynił się do rozwoju nowożytnego malarstwa we Włoszech. [przypis edytorski]

2. gorącemi — dziś popr.: gorącymi. [przypis edytorski]

3. pomierzch (poet.) — mrok, ciemność. [przypis edytorski]

4. rannemi — dziś popr.: rannymi. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:

Fundacja Wolne Lektury

KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.

Ten utwór jest w domenie publicznej.

Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.

Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/konopnicka-ach-ta-przecudna-cicha-laka

Tekst opracowany na podstawie: Maria Konopnicka, Poezye. T. 7, oprac. Jan Czubek, wyd. zupełne, krytyczne, Gebethner i Wolff, Warszawa-Kraków 1915.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.".

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Katarzyna Dug, Marika Langot, Aneta Rawska.

Okładka na podstawie: Les Haines, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-11.