Julisz Słowacki

Kulik

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Kulik

Oto zapusty, dalej kulikiem, 

Każdy wesoły, a każdy zbrojny, 

Jedzie na wojnę jak gdyby z wojny, 

Z szczękiem pałaszy, śmiechem i krzykiem. 

Dalej! kulika w przyjaciół chaty — 

Zbudzimy śpiących, zabierzem z sobą. 

Nie trzeba wdziewać balowej szaty 

Ani okrywać czoła żałobą. 

Tak jak jesteśmy — dalej i dalej! 

A gdzie staniemy? aż nad granicą... 

Gwiazdy nam świécą, 

Staniemy cali. 

Ha! ha! koń parska — rade nam dwory — 

Nie trzaskaj z bicza — niechaj spi licho. 

Szybko po drodze, tak jak upiory, 

Śmigajmy szybko — cicho — i cicho. 

Niech sanki świszczą 

Jak błyskawica, 

W okrąg księżyca 

Złote mgły koło. 

Kagańce błyszczą. 

Cha, cha, cha! jak nam wesoło. 

Kto nas zobaczy — ten nie zostanie, 

Z nami na nowe poleci tańce! 

Mnogie hajduków świecą kagańce, 

Szybkie po śniegu śmigają sanie. 

A kto chce zostać — więc dobrej nocy, 

Niech go nie zbudzi kogutów pianie, 

Niech śpi spokojnie. — My bez pomocy, 

Tak jak jesteśmy — dalej i dalej!... etc. 

Stójcie tu! stójcie! — oto dwór biały 

I światło w oknach — dam znak — wystrzelę. 

Odpowiedziały mnogie wystrzały. 

Ha! dobra wróżba — wszak tu wesele, 

Tu szlachta pije — wyprawia gody; 

Drużby, za nami! swaty, za nami! 

Od młodej panny chodź, panie młody, 

Lecz nie patrz na nią — zalana łzami, 

A łzy kobiece zmiękczą ci serce — 

Wrócisz! nie zwiędną ślubne kobierce. 

Teraz za nami — tak z bukietami, 

Tak jak jesteście — dalej! i dalej! etc. 

Stójcie tu! stójcie! tu dwór szlachcica, 

Dam znak, wystrzelę... nie, ciszej! ciszej! 

Z nagła wpadniemy, nikt nie usłyszy — 

Przebóg! tu pogrzeb — błyszczy gromnica — 

Porozwieszane w oknach całuny 

I stoi truna — a koło truny 

Syn smutny w dłoniach ukrywa czoło... 

Ha, ha! co robić? tu niewesoło, 

Lecz po co długie prawić androny: 

Mój panie synu, prosimy z sobą. 

Daj na pacierze — zostaw na dzwony, 

Zabierz przyjaciół. — Z czarną żałobą, 

Tak jak jesteście — dalej! i dalej! etc. 

Stójcie tu! stójcie! tu znakomity 

Szlachcic zamieszkał — więc drzwi uchylę... 

Zielonym suknem stolik wybity, 

A na stoliku świecą pamfile. 

Panowie szlachta! do diabła karty — 

Dalej do broni! a karty w kąty! 

Niech Dej algerski, Karol dziesiąty 

I Delfin grają... może kto czwarty 

Do gry zasiądzie i na kozery 

Będzie błękitne rzucał papiery, 

Które już dawniej spadły na cztery 

I jeszcze spadną... Mości panowie! 

Niech w karty sami grają królowie! 

A my do koni — dalej! i dalej! etc. 

Stójcie tu! stójcie! tu zamek stary, 

Na hasło mnogi strzał odpowiada. 

Zamorskie jakieś widzę maszkary. 

Panowie bracia! to maskarada. 

Szaty w dziwaczne lepione wzory — 

Słuchaj no! słuchaj, mój włoski panie, 

Czy sycylijskie znasz ty nieszpory? 

Znasz ty Neapol? a ty, Hiszpanie, 

Czy byłeś kiedy w Minny orszaku? 

Nie — mniejsza o to. — Włoch, Korsykanin, 

Żyd, Tatar, Turek, Amerykanin, 

Chodźcie tu za mną wszyscy bez braku, 

Tak jak jesteście — dalej! i dalej! etc. 

Stójcie tu! stójcie! nowa gościna, 

Już w oknach wszelkie światło pogasło, 

Dam znak, wystrzelę... nie — po co hasło? 

Tu śpią — nie słyszą... nie nasza wina, 

Że sen przerwiemy... Stukam we wrota... 

Ha! stary sługa wychodzi, świeci. 

Twój pan śpi teraz? to mi to cnota! 

— „O nie — on nie śpi — pan mój i dzieci, 

Nim trzecie grudnia błysnęło zorze, 

Wyszli na czele zbrojnej czeredy, 

A teraz cicho — pusto we dworze, 

Wyszli na wroga — czy wrócą kiedy?” 

Widzicie, bracia, mylą pozory, 

Takiemu panu błogosław, Boże. 

Oby tak wszystkie zastać nam dwory, 

Jedźmy więc sami — dalej! i dalej!... etc. 

Jakże noc pyszna — jak lecą konie! 

Lecą i lecą — a spod kopyta 

Pryskają iskry — połyska błonie, 

Śmigają sanki — już świta! świta! 

Na niebie blednie czoło księżyca, 

Droga skończona —- oto granica. 

Wstrzymaj rumaka! wstrzymaj rumaka! 

Noc rozwidniała, 

Zagrzmiały działa. 

Oto jest kulik Polaka. 

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kulik

Tekst opracowany na podstawie: Juliusz Słowacki, Liryki i powieści poetyckie, wyd. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1974

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Marta Niedziałkowska, Aleksandra Sekuła.

Okładka na podstawie: striatic@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-11.