Charles Baudelaire

Latarnie

tłum. Adam M-ski

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Latarnie

Rubens¹ — ogród lenistwa, rzeka zapomnienia, 

Puch ciał świeżych, od których miłość stroni z dala, 

Lecz gdzie życie wciąż kipi pełne ruchu, wrzenia, 

Jak powietrze pod niebem, jako w morzu fala. 

Da Vinci² — duch jak głębia ciemnego zwierciadła, 

W którym anioły śliczne, z uśmiechy słodkimi³, 

Tajemnicą okryte wstają jak widziadła 

W kraju zamkniętym lody i jodły⁴ smukłymi. 

Rembrandt⁵ — pełen stłumionych gwarów szpital smutny, 

Gdzie tylko krzyż wyciąga ramiona olbrzymie, 

Gdzie się z brudów modlitwa i płacz rwie pokutny, 

I czarem z nagła przemknie błysk słaby, jak w zimie. 

Buonarotti⁶ — otchłań, gdzie jawią się oku 

Herkule i Chrystusy, i sztywne jak struny 

Potężnych widm postacie powstające w mroku, 

Które, prostując palce, drą swoje całuny; 

Wściekłości zapaśników, faunowe bezwstydy 

Tyś oddał, z dumnym sercem wyżółkły szkielecie, 

Wielki odkrywco piękna śród nędz i ohydy, 

Mocarzu galerników, tęskliwy Pugecie⁷! 

Watteau⁸ — karnawał, kędy krocie serc szlachetnych, 

Płomieniąc się, unoszą motylimi loty, 

Tłum ozdób lekkich, świeżych, co przy ogniach świetnych 

Pająków — tchną w balowy wir szału zawroty. 

Goya⁹ — zmora, — świat ciemny, gdzie wiedźmy trup dziecka 

Warzą pośród sabatów, gdzie u luster baby, 

A pończoszki — dziew rzesza naga i zdradziecka 

Tak wdziewa, by szatanów skusiły powaby; 

Delacroix¹⁰ — przez piekieł opętany mary, 

Staw krwi pośród zielonych wiecznie sosen cienia, 

Kędy pod niebem chmurnym dziwaczne fanfary 

Płyną, jakby Webera¹¹ tłumione westchnienia: 

Te przekleństwa, bluźnierstwa, te skargi, zachwyty, 

Te krzyki i łzy rzewne, i hymny weselne, 

To przez sto labiryntów głos echem odbity, 

Opium boskie, co serca upaja śmiertelne; 

To hasło, przekazane przez legiony straży, 

To rozkaz, przez tysiączne tuby powtarzany, 

Majak, co się ze szczytu wież tysiąca żarzy, 

Sygnał w puszczy zbłąkanym myśliwcom podany. 

Bo, zaprawdę, najlepsze godności swej, Panie, 

Świadectwo, jakie ludzkość składa tobie, Bogu, 

Jest to wrzące, przeciągłe z wieków w wieki łkanie, 

Co aż tam u wieczności twej zamiera progu! 

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Przypisy:

1. Rubens, Peter Paul (1577–1640) — malarz flamandzki, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli baroku. [przypis edytorski]

2. Da Vinci, Leonardo (1452–1519) — wł. malarz, a także architekt, filozof, poeta i wynalazca; najwybitniejszy przedstawiciel renesansu. [przypis edytorski]

3. z uśmiechy słodkimi — dziś popr.: z uśmiechami słodkimi. [przypis edytorski]

4. zamkniętym lody i jodły — dziś popr.: zamkniętym lodami i jodłami. [przypis edytorski]

5. Rembrandt, Harmenszoon van Rijn (1606–1669) — holenderski malarz, rysownik i grafik. [przypis edytorski]

6. Buonarotti, właśc. Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni, zw. Michałem Aniołem (1475–1564) — wł. malarz, rzeźbiarz, poeta i architekt epoki renesansu. [przypis edytorski]

7. Puget, Pierre (1620–1694) — fr. rzeźbiarz, malarz i architekt barokowy; twórca rzeźb religijnych, mitologicznych i historycznych, portrecista; jego styl cechował naturalizm i dynamika formy. [przypis edytorski]

8. Watteau, Jean Antoine (1684–1721) — fr. malarz i rysownik; kolorysta, przedstawiciel rokoka. [przypis edytorski]

9. Goya, właśc. Francisco José Goya y Lucientes (1746–1828) — malarz nadworny królów Hiszpanii: Karola III Burbona, Karola IV Burbona i Ferdynanda VII Burbona; nasycał styl klasycyzmu barokową ekspresją. [przypis edytorski]

10. Delacroix, Ferdinand Victor Eugène (1798–1863) — fr. malarz, sztandarowy przedstawiciel romantyzmu; jego malarstwo pozostawało pod silnym wpływem Rubensa. [przypis edytorski]

11. Weber, Carl Maria (1786–1826) — niem. kompozytor, przedstawiciel wczesnego romantyzmu. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-latarnie

Tekst opracowany na podstawie: Karol Baudelaire, Kwiaty grzechu, tłum. Adam M-ski [Zofia Trzeszczkowska] i Antoni Lange, H. Cohn, Warszawa 1894

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Justyna Lech, Marta Niedziałkowska, Aleksandra Sekuła.

Okładka na podstawie: chippycc@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-10.