Charles Baudelaire

Widmo

tłum. Adam [Zofia Trzeszczkowska] M-ski

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Widmo

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

1. Ciemności

W niezgłębionych mych smutków posępnej jaskini, 

Gdzie mię już zamknął wyrok Przeznaczeń surowy; 

Kędy¹ nie wnika promień wesoły, różowy, 

Kędy ze mną Noc tylko chmurna gospodyni; 

Jestem jak potępieniec przez Boga szydercę, 

Skazany na tle cienia malować — niestety! 

Kędy — kucharz grobowe gotujący wety², 

Warzę³ wciąż i spożywam własne moje serce. 

Chwilami błyska, zwiększa się, rośnie na jawie, 

Widmo stworzone z blasków wspaniałych i czarów; 

Po marzycielskich wschodnich rysach i postawie, 

Gdy już zwykłego wzrostu dosięgnie rozmiarów, 

Poznają ją: — ta piękna mara moja senna, 

To ona! taka chmurna — jednak tak promienna! 

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

2. Wonie

Czytelniku, czyś kiedyś chłonął piersią całą, 

Powoli i z rozkoszą zapach z kadzielnicy⁴, 

Wyzionięty, gdy ściany napełni świątnicy, 

Albo torebki z piżmem⁵ woń niewywietrzałą⁶? 

Czar głęboki, magiczny, dziwne upojenia, 

Odczuć w chwili obecnej przeszłość zmartwychwstałą! 

Tak kochanek tulący uwielbione ciało, 

Zbiera zeń w chwili pieszczot rzadki kwiat wspomnienia. 

Z ciężkich i elastycznych włosów jej gęstwiny, 

Tej żywej kadzielnicy w sypialni zionącej, 

Płynął zapach szczególny i odurzający, 

A czyli aksamity wdziała, czy muśliny, 

Wonią młodego ciała przesiąkłe jej szaty, 

Wydzielały jakoby futra aromaty. 

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

3. Ramy

Jak obraz, choćby mistrza wsławionego, 

Nabiera blasku od ramy kunsztownej: 

Wdzięk jakiś dziwny, czar jakiś cudowny, 

Wyosobniając ją z świata całego, 

Sprawiał, iż sprzęty, klejnoty kosztowne, 

Złoto — służyły jej rzadkiej piękności, 

Iż nic nie mogło przyćmić jej jasności, 

Lecz wszystko ramy dawało stosowne. 

Rzekłbyś, że czasem jej samej się zdało, 

Iż wszystko chce ją kochać; śliczne ciało, 

Rzucała w uścisk tkaniny jedwabnej, 

Nagie, drgające, lub w bielizny puchy, 

A wszystkie żywe czy wolne jej ruchy, 

Miały wdzięk małpki dziecięco-powabnej. 

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

4. Portret

Śmierć i choroba czynią garść popiołu, 

Z tego płomienia, który dla mnie płonął. 

Z oczu ognistych i czułych pospołu, 

Z tych ust, na których jam tak sercem tonął. 

Z tych pocałunków mocnych jak balsamy, 

Z uniesień żywszych od promieni słońca — 

Okropnie, duszo moja! — cóż dziś mamy? 

Co pozostało? szkic, kartka niknąca, 

Która wraz ze mną w samocie zamiera, 

I którą starzec złośliwy, Czas srogi, 

Z dniem każdym ciężkim skrzydłem swym zaciera... 

Morderco chmurny, życiu, sztuce wrogi, 

W pamięci mojej nie zatrze twa siła, 

Tej, co mym szczęściem i chlubą mą była! 

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Przypisy:

1. kędy (starop.) — gdzie, dokąd. [przypis edytorski]

2. wet (daw.) — słodki deser. [przypis edytorski]

3. warzyć — gotować. [przypis edytorski]

4. kadzielnica — naczynie do spalania kadzidła. [przypis edytorski]

5. piżmo — substancja pochodząca z gruczołów piżmowców, wykorzystywana do wyrobu perfum i olejków zapachowych. [przypis edytorski]

6. niewywietrzały — o zapachu: taki, który się nie ulotnił. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kwiaty-zla-widmo

Tekst opracowany na podstawie: Karol Baudelaire, Kwiaty grzechu, tłum. Adam M-ski [Zofia Trzeszczkowska] i Antoni Lange, H. Cohn, Warszawa 1894

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Marta Niedziałkowska, Aleksandra Sekuła, Weronika Trzeciak.

Okładka na podstawie: AlexanderY@Flickr, CC BY-SA 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-11.