Julisz Słowacki

Kulik

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Kulik

1. Strona tytułowa

2. Spis treści

3. Początek utworu

4. Wesprzyj Wolne Lektury

5. Strona redakcyjna

Kulik

Oto zapusty, dalej kulikiem,

Każdy wesoły, a każdy zbrojny,

Jedzie na wojnę jak gdyby z wojny,

Z szczękiem pałaszy, śmiechem i krzykiem.

Dalej! kulika w przyjaciół chaty —

Zbudzimy śpiących, zabierzem z sobą.

Nie trzeba wdziewać balowej szaty

Ani okrywać czoła żałobą.

Tak jak jesteśmy — dalej i dalej!

A gdzie staniemy? aż nad granicą...

Gwiazdy nam świécą,

Staniemy cali.

Ha! ha! koń parska — rade nam dwory —

Nie trzaskaj z bicza — niechaj spi licho.

Szybko po drodze, tak jak upiory,

Śmigajmy szybko — cicho — i cicho.

Niech sanki świszczą

Jak błyskawica,

W okrąg księżyca

Złote mgły koło.

Kagańce błyszczą.

Cha, cha, cha! jak nam wesoło.

Kto nas zobaczy — ten nie zostanie,

Z nami na nowe poleci tańce!

Mnogie hajduków świecą kagańce,

Szybkie po śniegu śmigają sanie.

A kto chce zostać — więc dobrej nocy,

Niech go nie zbudzi kogutów pianie,

Niech śpi spokojnie. — My bez pomocy,

Tak jak jesteśmy — dalej i dalej!... etc.

Stójcie tu! stójcie! — oto dwór biały

I światło w oknach — dam znak — wystrzelę.

Odpowiedziały mnogie wystrzały.

Ha! dobra wróżba — wszak tu wesele,

Tu szlachta pije — wyprawia gody;

Drużby, za nami! swaty, za nami!

Od młodej panny chodź, panie młody,

Lecz nie patrz na nią — zalana łzami,

A łzy kobiece zmiękczą ci serce —

Wrócisz! nie zwiędną ślubne kobierce.

Teraz za nami — tak z bukietami,

Tak jak jesteście — dalej! i dalej! etc.

Stójcie tu! stójcie! tu dwór szlachcica,

Dam znak, wystrzelę... nie, ciszej! ciszej!

Z nagła wpadniemy, nikt nie usłyszy —

Przebóg! tu pogrzeb — błyszczy gromnica —

Porozwieszane w oknach całuny

I stoi truna — a koło truny

Syn smutny w dłoniach ukrywa czoło...

Ha, ha! co robić? tu niewesoło,

Lecz po co długie prawić androny:

Mój panie synu, prosimy z sobą.

Daj na pacierze — zostaw na dzwony,

Zabierz przyjaciół. — Z czarną żałobą,

Tak jak jesteście — dalej! i dalej! etc.

Stójcie tu! stójcie! tu znakomity

Szlachcic zamieszkał — więc drzwi uchylę...

Zielonym suknem stolik wybity,

A na stoliku świecą pamfile.

Panowie szlachta! do diabła karty —

Dalej do broni! a karty w kąty!

Niech Dej algerski, Karol dziesiąty

I Delfin grają... może kto czwarty

Do gry zasiądzie i na kozery

Będzie błękitne rzucał papiery,

Które już dawniej spadły na cztery

I jeszcze spadną... Mości panowie!

Niech w karty sami grają królowie!

A my do koni — dalej! i dalej! etc.

Stójcie tu! stójcie! tu zamek stary,

Na hasło mnogi strzał odpowiada.

Zamorskie jakieś widzę maszkary.

Panowie bracia! to maskarada.

Szaty w dziwaczne lepione wzory —

Słuchaj no! słuchaj, mój włoski panie,

Czy sycylijskie znasz ty nieszpory?

Znasz ty Neapol? a ty, Hiszpanie,

Czy byłeś kiedy w Minny orszaku?

Nie — mniejsza o to. — Włoch, Korsykanin,

Żyd, Tatar, Turek, Amerykanin,

Chodźcie tu za mną wszyscy bez braku,

Tak jak jesteście — dalej! i dalej! etc.

Stójcie tu! stójcie! nowa gościna,

Już w oknach wszelkie światło pogasło,

Dam znak, wystrzelę... nie — po co hasło?

Tu śpią — nie słyszą... nie nasza wina,

Że sen przerwiemy... Stukam we wrota...

Ha! stary sługa wychodzi, świeci.

Twój pan śpi teraz? to mi to cnota!

— „O nie — on nie śpi — pan mój i dzieci,

Nim trzecie grudnia błysnęło zorze,

Wyszli na czele zbrojnej czeredy,

A teraz cicho — pusto we dworze,

Wyszli na wroga — czy wrócą kiedy?”

Widzicie, bracia, mylą pozory,

Takiemu panu błogosław, Boże.

Oby tak wszystkie zastać nam dwory,

Jedźmy więc sami — dalej! i dalej!... etc.

Jakże noc pyszna — jak lecą konie!

Lecą i lecą — a spod kopyta

Pryskają iskry — połyska błonie,

Śmigają sanki — już świta! świta!

Na niebie blednie czoło księżyca,

Droga skończona —- oto granica.

Wstrzymaj rumaka! wstrzymaj rumaka!

Noc rozwidniała,

Zagrzmiały działa.

Oto jest kulik Polaka.

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą: wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.

KRS: 0000070056

Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury

Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:

Fundacja Wolne Lektury

KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.

Ten utwór jest w domenie publicznej.

Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.

Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/kulik

Tekst opracowany na podstawie: Juliusz Słowacki, Liryki i powieści poetyckie, wyd. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1974

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Marta Niedziałkowska, Aleksandra Sekuła.

Okładka na podstawie: striatic@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-11.