Georges Rodenbach

Klasztor flamandzki

tłum. Bronisława Ostrowska

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Klasztor flamandzki

1. Strona tytułowa

2. Spis treści

3. Początek utworu

4. I.

5. II.

6. III.

7. Przypisy

8. Wesprzyj Wolne Lektury

9. Strona redakcyjna

Klasztor flamandzki

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

I.

W oddali cichy klasztor. Strzeliste wieżyce,

Czerwony mur grodzący, i te sine dachy —

Odbijające niebo zwierciadłami z blachy —

Ponad cichych łąk kwietnych jasne okolice.

Skroś[1] rzeźbione koronki, zazębień i wschodów

Wstępują w szarą oddal sen Bożego leństwa[2]...

A niekiedy gałęzie zza muru ogrodów

Mają słodki, kapłański ruch błogosławieństwa...

W złotych napisach każde wrót klasztornych miano

Wokół bramic zapartych za wiatrem się słania.

Słodkie imiona, wargą szeptane wietrzaną:

Przybytek bożych kwiatów... przybytek kochania...

Nad wszystko ciche okna, co są jak ołtarze

Ukwiecone geranii[3] różowymi pręty[4],

Co w pastelowych tonów łagodnym oparze

Malują sny kwiatowe na szybie zamkniętej.

Okna klasztorne! w letnie pogodne wieczory

Kuszące bielą zasłon, jak welony ślubne,

Które zdjąłbyś pod srebrne kadzielnic amfory,

Aby całować wargi wybrane, zalubne.

Lecz te blade kobiety, tam, w serca weselu,

Z ciałem umarłym światu w ciszę cel wygnane,

Kochają ciebie jeno, blady Zbawicielu,

Widząc niebo przez każdą twego ciała ranę.

O, święta ciszo starych murów wirydarza[5],

Gdzie usłyszysz li[6] szelest przesuniętej ławy,

Gdy biała rzesza kobiet w milczeniu rozważa,

Śledząc na krasnych cegłach piasku syp złotawy.

O, niema szczęśliwości czystych dziewic zboru[7]!

A że zda się ich dłonie są tak nieskalane,

Że tknąć się mogą jeno białego koloru —

Czynią puchy koronek, albo hafty lniane.

Jest czar nieprzewidziany, gdy im powiesz „siostro”,

I patrzysz w płeć ich bladą, tak przezroczej bieli,

Na której ówdzie złote się plamki rozpostrą,

jak na matowym płatku więdnącej kamelii.

Nie tknął żaden proch ziemi przeczystego łona,

Bowiem źródło żywota w nich bije — weselnych,

Jako przedniego wina amfora zamkniona,

Co pragnie się rozewrzeć dla warg nieśmiertelnych.

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą: wolnelektury.pl/pomagam/

II.

A gdy śmiercią wieczoru niebiosa się spłonią,

Dzwon łagodnie zwołuje na chór po nieszporze[8]

Jakby ich modły były tą jedyną wonią,

Co jest zdolna ukoić melancholie Boże.

Wszystko w murach klasztoru jest zmierzchem i ciszą,

Przewlekły dzwon wieczorny smętnym zewem gędzie[9],

A one idą: korną procesyją[10] mniszą —

Jako na martwej wodzie płynące łabędzie,

Kładą długie zasłony białe. Tajemnice

Dusz ich skwitają[11] ciche pod gromnic płomykiem:

Że gdy siwy ksiądz w kapach przechodzi kaplicę,

Śnisz ogrojce[12] dziewicze z Bożym ogrodnikiem.

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

III.

Zasię[13] zachwyt ekstazy tak łacno[14] się dzieli,

A serce w ciszy modłów ukaja[15] tak łzawe,

Że niejedna z nich długo w samotnej swej celi

Powtarza w letni wieczór kościelne swe „Ave”.

Stojąc w otwartym oknie, gdzie śni noc daleka,

Wznosi skrzydlatą jeszcze zasłonami głowę,

I długo w noc tęsknymi oczyma przewleka

Rozmodlonych gwiazd złotych ziarna różańcowe.

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.

KRS: 0000070056

Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury

Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Przypisy:

1. skroś (daw.) — przez, poprzez, na wskroś. [przypis edytorski]

2. leństwo — poddaństwo, lenno, zależność wasala od seniora. [przypis edytorski]

3. gerania — dziś: geranium. [przypis edytorski]

4. pręty — dziś popr. forma N. lm: prętami. [przypis edytorski]

5. wirydarz — dziedziniec klasztorny a. ogród wewnątrz murów budynku, otoczony krużgankami. [przypis edytorski]

6. li (daw.) — tylko, jedyne. [przypis edytorski]

7. zbór — tu: zgromadzenie zakonne. [przypis edytorski]

8. nieszpór — tu: wieczorna modlitwa z brewiarza. [przypis edytorski]

9. gędzie — tu: gada, woła. [przypis edytorski]

10. procesyja — dziś popr. forma: procesja (tu użyta daw. forma dla zachowania rytmu wiersza). [przypis edytorski]

11. skwitać — tu: zakwitać, rozkwitać; kwitnąć. [przypis edytorski]

12. ogrojec (daw.) — ogród. [przypis edytorski]

13. zasię (daw.) — a, zaś. [przypis edytorski]

14. łacno (daw.) — łatwo. [przypis edytorski]

15. ukajać — dziś popr.: koić. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:

Fundacja Wolne Lektury

KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.

Ten utwór jest w domenie publicznej.

Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.

Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rodenbach-klasztor-flamandzki

Tekst opracowany na podstawie: Liryka francuska, tłum. Bronisława Ostrowska, seria druga, wyd. J. Mortkowicz, Warszawa 1911

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Dorota Kowalska, Marta Niedziałkowska, Małgorzata Ślusarek.

Okładka na podstawie: fotologic@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-04-10.