Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
300 000 zł

Witam Was serdecznie. Nazywam się Mateusz i jestem realizatorem w Postęp Studio, miejscu, gdzie powstają audiobooki dystrybuowane dalej przez Fundację Wolne Lektury.

Jako realizator odpowiadam za cały proces tworzenia audiobooka od nagrań lektorskich aż do finalnej postprodukcji. Wolne Lektury to świetna inicjatywa, która daje Wam dostęp do bazy, do dużej biblioteki lektur szkolnych zupełnie za darmo.

Jeżeli zależy ci na tym, aby móc dalej wspierać tą inicjatywę i aby ta inicjatywa mogła się rozwijać, dorzuć się, proszę, przysłowiową cegiełkę do zbiórki, która została, właśnie przez fundację założona. Z góry dziękuję i życzę wszystkiego dobrego.

Wesprzyj Wolne Lektury — teraz, zanim zapomnisz
Strona główna Literatura

Stanisław Wyspiański

Wesele

Stanisław Wyspiański, Wesele
Posłuchaj w ElevenReader
czytaj online
 
  • 2×
  • 1.75×
  • 1.5×
  • 1.25×
  • 1×
  • 0.75×
  • 0.5×
Rozdziały Roz.

Wybierz wersję dla siebie:

.pdf

Jeśli planujesz wydruk albo lekturę na urządzeniu mobilnym bez dodatkowych aplikacji.

.epub

Uniwersalny format e-booków, obsługiwany przez większość czytników sprzętowych i aplikacji na urządzenia mobilne.

.mobi

Natywny format dla czytnika Amazon Kindle.

Wybierz wersję dla siebie:

.mp3

Uniwersalny format, obsługiwany przez wszystkie urządzenia.

OggVorbis

Otwarty format plików audio, oferujący wysokiej jakości nagranie.

DAISY

Format dla osób z dysfunkcjami czytania.

EPUB + audiobook

Książka elektroniczna i audiobook w jednym. Wymaga aplikacji obsługującej format.

Wystawiony po raz pierwszy na krakowskiej scenie w 1901 r. dramat Stanisława Wyspiańskiego Wesele wywołał spore poruszenie, niemal skandal. Głównym powodem był fakt wprowadzenia na scenę autentycznych, rozpoznawalnych w środowisku postaci pod ich własnymi imionami oraz odwołanie do rzeczywistego wydarzenia, mianowicie wesela poety Lucjana Rydla z chłopką Jadwigą Mikołajczykówną, które miało miejsce zaledwie rok wcześniej.

Jednakże w tekście dramatu znaleźć można więcej spraw niepokojących niż tylko pożywka do plotek towarzyskich. Wyspiański wybrał szczególne wesele, będące triumfem młodopolskiej chłopomanii i świętowaniem uroczystego zaślubienia elity społecznej z wsią w osobach państwa młodych. Potraktował to wesele jako okazję do konfrontacji różnych klas, grup społecznych, obyczajów i systemów wartości; okazuje się dzięki temu, co łączy księdza z arendarzem Żydem, a co dzieli, mimo pozorów zbratania, gospodarza weselnej chałupy, zanurzonego w inteligenckim świecie wyobrażeń, z jego chłopskimi sąsiadami. W trakcie zabawy, może wskutek spożycia znacznej ilości mocnych trunków, pojawiają się ni to duchy, ni to symboliczne uosobienia lęków i marzeń poszczególnych postaci. W efekcie uzyskany zostaje obraz przedstawiający słabość mitów narodowych, jednostronnych i niemających mocy jednoczącej; naród, który nie jest zdolny do walki o własne państwo; marazm społeczeństwa i uwiąd warstw tradycyjnie uznawanych za predestynowane do przywództwa.

Spis treści:

    DEKORACJA:
  1. AKT I
    2. SCENA I
    1. SCENA II
    2. SCENA III
    3. SCENA IV
    4. SCENA V
    5. SCENA VI
    6. SCENA VII
    7. SCENA VIII
    8. SCENA IX
    9. SCENA X
    10. SCENA XI
    11. SCENA XII
    12. SCENA XIII
    13. SCENA XIV
    14. SCENA XV
    15. SCENA XVI
    16. SCENA XVII
    17. SCENA XVIII
    18. SCENA XIX
    19. SCENA XX
    20. SCENA XXI
    21. SCENA XXII
    22. SCENA XXIII
    23. SCENA XXIV
    24. SCENA XXV
    25. SCENA XXVI
    26. SCENA XXVII
    27. SCENA XXVIII
    28. SCENA XXIX
    29. SCENA XXX
    30. SCENA XXXI
    31. SCENA XXXII
    32. SCENA XXXIII
    33. SCENA XXXIV
    34. SCENA XXXV
    35. SCENA XXXVI
    36. SCENA XXXVII
    37. SCENA XXXVIII
    3. AKT II
    3. SCENA I
    1. SCENA II
    2. SCENA III
    3. SCENA IV
    4. SCENA V
    5. SCENA VI
    6. SCENA VII
    7. SCENA VIII
    8. SCENA IX
    9. SCENA X
    10. SCENA XI
    11. SCENA XII
    12. SCENA XIII
    13. SCENA XIV
    14. SCENA XV
    15. SCENA XVI
    16. SCENA XVII
    17. SCENA XVIII
    18. SCENA XIX
    19. SCENA XX
    20. SCENA XXI
    21. SCENA XXII
    22. SCENA XXIII
    23. SCENA XXIV
    24. SCENA XXV
    25. SCENA XXVI
    26. SCENA XXVII
    27. SCENA XXVIII
    28. SCENA XXIX
    29. SCENA XXX
    4. AKT III
    4. SCENA I
    1. SCENA II
    2. SCENA III
    3. SCENA IV
    4. SCENA V
    5. SCENA VI
    6. SCENA VII
    7. SCENA VIII
    8. SCENA IX
    9. SCENA X
    10. SCENA XI
    11. SCENA XII
    12. SCENA XIII
    13. SCENA XIV
    14. SCENA XV
    15. SCENA XVI
    16. SCENA XVII
    17. SCENA XVIII
    18. SCENA XIX
    19. SCENA XX
    20. SCENA XXI
    21. SCENA XXII
    22. SCENA XXIII
    23. SCENA XXIV
    24. SCENA XXV
    25. SCENA XXVI
    26. SCENA XXVII
    27. SCENA XXVIII
    28. SCENA XXIX
    29. SCENA XXX
    30. SCENA XXXI
    31. SCENA XXXII
    32. SCENA XXXIII
    33. SCENA XXXIV
    34. SCENA XXXV
    35. SCENA XXXVI
    36. SCENA XXXVII

O autorze

Stanisław Wyspiański
Stanisław Wyspiański3, Чигот, CC BY-SA 4.0

Stanisław Wyspiański

Ur.
15 stycznia 1869 w Kraków
Zm.
28 listopada 1907 w Kraków
Najważniejsze dzieła:
Wesele, Noc listopadowa, Klątwa, Wyzwolenie, Akropolis, Warszawianka, Sędziowie

Polski dramaturg, poeta okresu Młodej Polski, malarz, grafik. Studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych oraz historię sztuki, literaturę i historię na UJ. W latach 1890-1894 podróżował po Europie (Włochy, Szwajcaria, Francja, Niemcy, Praga czeska). Ożeniony z chłopką. Charakterystyczne są jego pastele — impresjonistyczne pejzaże oraz portrety w duchu estetyki secesji, na których postacie obrysowane wyrazistym konturem uchwycone są w naturalnych pozach. Jest twórcą polichromii i witraży w kościele Franciszkanów w Krakowie.
W nawiązujących do tradycji dramatu antycznego i szekspirowskiego dramatach symbolicznych Wyspiańskiego refleksji nad historią oraz problematyką narodową i społeczną dotyczącą Polski towarzyszy ideowa dyskusja z romantyzmem.

  • autor: Katarzyna Jastrząb
Stado mi białych gołębi
wyfurknęło przed sam nos,
że aż Jaga krzykła w głos;
powietrze...

Stanisław Wyspiański, Wesele

GOSPODARZ

Czekaj, czekaj, coś mi świta:
ktoś był u mnie, mówisz kum
taki w głowie...

Stanisław Wyspiański, Wesele
Kum pijany — ja pijany.
Ładnie wam tak z kosą w dłoni.

Stanisław Wyspiański, Wesele

Motywy występujące w tym utworze Wszystkie motywy

Czytaj także

  • NIP: 952-187-70-87
  • KRS: 0000070056
  • REGON: 017423865
  • Numer konta: 75 1090 2851 0000 0001 4324 3317
Wolne Lektury to projekt prowadzony przez fundację Wolne Lektury.
MKiDN
Strona biblioteki Wolne Lektury powstała dzięki dofinansowaniu ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.