1Panu dzięki oddawajmy,
Jego łaskę wspominajmy,
Który hardym miesza rzeczy,
A skromne ma na swej pieczy.
Car moskiewski plac mężnemu
10 Puścił[5] królowi polskiemu[6];
Nie oparł sie aż o lody
Niepławnej[7] północnej wody.
Granic i zamków budownych[8]
Odbieżał, i miast warownych;
15 Płatna to, kiedy o duszę[9],
I sam go obmówić[10] muszę.
Teraz był czas porokować[14],
Komu szłyk naprzód zdejmować[15];
Teraz sie było dowiadać,
Kto ma naprzód z konia spadać.
25Bóg pomóż, królu jedyny
Szerokiej polskiej krainy;
Umiesz ty hardym dogodzić
Ani sie im dasz rozwodzić[16].
Znowu tedy, skąd był wyszedł,
W ręce polskie Połock przyszedł,
Za powodem szczęśliwego
40 Stefana, króla polskiego.
Nie pomogły kule częste,
Zręby[22] mocne, baszty gęste:
Puściły żelazne brony[23].
A ty, królu niezmożony,
45Nie tylko zamki budowne
I twierdze bierzesz warowne,
Ale co chwalniejsza[24] w tobie,
Jesteś silen i sam sobie[25].
Nie puściłeś wódz gniewowi,
50 Łaskęś nieprzyjacielowi
Uczynił; masz i dzielnością,
Masz już nadeń[26] i ludzkością.
Zdrów bądź, królu niezwalczony.
Ciebie moje wdzięczne strony[27]
55 Nie zmilczą miedzy sławnemi
Bohatery walecznemi.
Ks. 2, Pieśń XIII — pierwodruk pieśni pt. O wzięciu Połocka w zbiorze Pieśni trzy (1580). Napisana po rozejmie polsko-rosyjskim w Jamie Zapolskim 15 stycznia 1582.
W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego.
hardzie nie każ — nie zachowuj się (a. nie wypowiadaj się, por. kazać: mówić) hardo (tj. wyniośle, butnie).
porokować — podyskutować, porozmawiać (tak w wyd. Pieśni trzech; w pierwodruku Pieśni: prorokować).
szłyk — wysoka futrzana czapka, szpiczasto zakończona; znaczenie wersu: kto powinien się pierwszy kłaniać (aluzja do niezdecydowania w rokowaniach pokojowych).