1Wszytki[2] płacze, wszytki łzy Heraklitowe[3]
I lamenty, i skargi Symonidowe[4],
Wszytki troski na świecie, wszytki wzdychania
I żale, i frasunki[5], i rąk łamania,
5 Wszytki a wszytki zaraz[6] w dom sie mój noście[7],
A mnie płakać mej wdzięcznej[8] dziewki[9] pomoście[10],
Z którą mię niepobożna[11] śmierć rozdzieliła
I wszytkich moich pociech[12] nagle zbawiła[13].
Tak więc smok[14], upatrzywszy gniazdo kryjome[15],
10 Słowiczki liche zbiera[16], a swe łakome
Gardło pasie[17]; tym czasem matka szczebiece[18]
Uboga[19], a na zbójcę co raz sie miece[20].
Prózno[21], bo i na samę okrutnik zmierza[22],
A ta nieboga[23] ledwe[24] umyka pierza[25].
15 «Prózno płakać» — podobno drudzy rzeczecie.
Cóż, prze Bóg żywy[26], nie jest prózno na świecie?
Wszystko prózno; macamy, gdzie miękcej w rzeczy,
A ono[27] wszędy[28] ciśnie: błąd wiek człowieczy[29].
W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Trenach jest odmienne od znaczenia obecnego.
łzy Heraklitowe — Heraklit z Efezu (ok. 540–480 r. p.n.e.), filozof gr., w swoich dziełach często rozpaczał nad ludzkim losem.
lamenty (…) Simonidowe — Simonides z Keos (ok. 556–468 r. p.n.e.), poeta gr., autor wielu utworów lamentacyjnych.
macamy, gdzie miękcej w rzeczy, a ono… — macamy (dotykamy), gdzie rzekomo jest bardziej miękko, a tymczasem…