1Zgwałciłaś[2], niepobożna[3] śmierci, oczy moje,
Żem widział umierając[4] miłe dziecię swoje.
Widziałem, kiedyś trzęsła owoc niedordzały[5],
A rodzicom nieszczesnym serca sie krajały[6].
5 Nigdyć by ona była bez wielkiej żałości
Mojej umrzeć nie mogła, nigdy bez ciężkości[7]
I serdecznego bolu, w którymkolwiek lecie[8]
Mnie by smutnego była odbiegła[9] na świecie;
Alem ja już z jej śmierci nigdy żałościwszy,
10 Nigdy smutniejszy nie mógł być ani teskliwszy[10].
A ona (by był Bóg chciał) dłuższym wiekiem swoim
Siła[11] pociech przymnożyć[12] mogła oczom moim.
A przynamniej[13] tym czasem mogłem był odprawić
Wiek swój[14] i Persefonie[15] ostatniej[16] sie stawić[17],
15 Nie uczuwszy na sercu tak wielkiej żałości,
Której równia[18] nie widzę w tej tu śmiertelności[19].
Nie dziwuję Nijobie[20], że na martwe ciała
W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Trenach jest odmienne od znaczenia obecnego.
zgwałcić (daw.) — zadać gwałt, postąpić wbrew prawu i powinności, zbeszcześcić coś, uczynić krzywdę wbrew prawu.
lato (starop.) — wiek, rok życia; w którymkolwiek lecie: w którymkolwiek roku życia, w jakimkolwiek wieku.
stawić sie — przyjść dobrowolnie; Persefonie ostatniej sie stawić: stanąć przed Persefoną (śmiercią).
Nijobie — forma wyrazu Niobe przekształconego tak dla rytmu; Nie dziwuję Nijobie: nie dziwię się Niobe; nie mam za złe Niobe. Niobe: według mit. gr. córka Tantala i żona króla tebańskiego Amfiona miała czternaścioro dzieci i wyśmiewała się z Latony, która miała tylko dwoje, Apolla i Dianę. Latona nakazała swym dzieciom pomścić tę zniewagę i zamordować synów i córki Niobe. Niepocieszona Niobe zapłakała się na śmierć i została zamieniona w kamień, z którego płynęła woda przypominająca jej łzy.