1Erato[2] złotowłosa i ty, wdzięczna[3] lutni[4],
Skąd pociechę w swych troskach biorą ludzie smutni,
Uspokójcie na chwilę strapioną myśl[5] moję,
Póki jeszcze kamienny w polu słup nie stoję[6],
5 Lejąc ledwe[7] nie krwawy płacz przez marmór[8] żywy[9],
Żalu ciężkiego pamięć[10] i znak nieszczęśliwy.
Mylę sie, czyli[11] patrząc na ludzkie przygody
Skromniej człowiek uważa[12] i swe własne szkody?
Nieszczesna matko[13] (jesli przyczytać[14] możemy
10 Nieszcześciu, co prze[15] głupi rozum swój cierpiemy),
Gdzie teraz twych siedm[16] synów i dziewek tak wiele[17]?
Gdzie pociecha? Gdzie radość i twoje wesele?
Widzę czternaście mogił; a ty nieszcześliwa
I podobno tak długo nad wolą[18] swą żywa
15 Obłapiasz zimne groby, w których (ach niebogo!) Składłaś[19] dziateczki swoje zagubione[20] srogo.
Takie więc kwiaty leżą kosą podsieczone
Albo deszczem gwałtownym na ziemię złożone.
W którą nadzieję żywiesz?[21] Czego czekasz więcej?
Czemu śmiercią żałości nie zbywasz[22] co pręcej[23]?
20 A wasze prętkie[24] strzały albo łuk co czyni
Niepochybny[25], o Febe[26] i mściwa bogini[27]?
Albo z gniewu (bo winna), albo więc z lutości[28]
Dokonajcie[29], prze Boga[30], jej biednej starości.
Nowa pomsta[31], nowa kaźń[32] hardą[33] myśl potkała[34]:
25 Dziatek płacząc, Nijobe[35] sama skamieniała
I stoi na Sypilu[36] marmór nieprzetrwany[37],
Jednak i pod kamieniem żywią[38] skryte rany.
Jej bowiem łzy serdeczne skałę przenikają
I przeźroczystym z góry strumieniem spadają,
30 Skąd źwierz[39] i ptastwo[40] pije; a ta w wiecznym pęcie[41]
Tkwi[42] w rogu skały wiatrom szalonym[43] na wstręcie[44].
Ten grób nie jest na martwym, ten martwy nie w grobie,
Ale samże jest martwym, samże grobem sobie.
W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Trenach jest odmienne od znaczenia obecnego.
póki jeszcze kamienny w polu słup nie stoję — dopóki jeszcze nie zamieniłem się w kamień; zob. też w. 25 o skamieniałej Niobe.
Febe — Febusie; Febus (Apollo) w mit. gr. syn Zeusa i Latony, czasami utożsamiany z bogiem słońca Heliosem; był bogiem muzyki, poezji, łucznictwa, proroctw i sztuki lekarskiej.
mściwa bogini —- Diana, staroż. bogini rz. utożsamiana z gr. Artemidą; uważana za boginię księżyca, polowania i lasów.
lutość* (starop.) — litość (obecnie rzadko używa się wyrazu luty w znaczeniu srogi; por. nazwę drugiego miesiąca w roku).
na Sipylu — Sipylus (łac.), Sypilos (gr.): góra w Azji Mniejszej, na którą została przeniesiona przez trąbę powietrzną skamieniała Niobe.