1Nieszczesne ochędóstwo[2], żałosne[3] ubiory
Mojej namilszej cory[4],
Po co me smutne oczy za sobą ciągniecie?
Żalu mi przydajecie[5].
5 Już ona członeczków swych wami nie odzieje,
Nie masz, nie masz nadzieje[6].
Ujął[7] ją sen żelazny, twardy, nieprzespany[8].
I uploteczki[11] wniwecz[12], i paski złocone -
Nie do takiej łóżnice[14], moja dziewko droga,
Miała cię mać uboga[15]
Doprowadzić, nie takąć dać obiecowała
Wyprawę[16], jakąć dała.
15 Giezłeczkoć[17] tylko dała a lichą tkaneczkę[18],
Ociec ziemie[19] bryłeczkę
W główki[20] włożył. Niestetyż, i posag i ona
W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Trenach jest odmienne od znaczenia obecnego.
pisany* (starop.) — wzorzysty, barwny, malowany (pisankami nazywa się do dziś jajka malowane na Wielkanoc w różne wzory).
wyprawa* (tu forma B. lp: wyprawę) — aluzja do wyprawy dawanej pannie młodej przed ślubem i będącej częścią posagu.
giezłeczko (starop., zdr. od: giezło) — koszula z białego płótna; giezłeczkoć (…) dała: giezłeczko ci dała (skrócone).
W jednej skrzynce — „skrzynka” oznacza tu jednocześnie trumnę, a także przedmiot, w którym chowano rzeczy cenne, pieniądze, klejnoty, kosztowną odzież.